ایران آرت: از فردخت کیایی مهر، نقاش جوان و خلاق اثر نقاشی با عنوان "انعکاس" از سری " تکاپو" با تکنیک رنگروغن روی بوم در ابعاد ۱۰۰ × ۷۰ سانتیمتر را تحلیل می کنیم که حتی در نگاه نخست مخاطب را به خود جلب می کند.
«انعکاس» عنوان نقاشیای در ابعاد ۱۰۰ × ۷۰ سانتیمتر است؛ اثری که در آن چهره انسان بهانهای برای پرداختن به رابطه پیچیده میان فرد، دیگری و تجربه زیسته قرار گرفته است. در نگاه نخست، مخاطب با مجموعهای از صورتها مواجه میشود؛ چهرههایی با ویژگیهای بصری متفاوت که در فضایی تیره در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. اما هرچه نگاه بیشتر در اثر مکث میکند، این چهرهها از یک مجموعه پرتره فاصله میگیرند و به اجزای یک روایت واحد تبدیل میشوند؛ روایتی درباره تأثیر آدمها بر یکدیگر و اینکه چگونه حضور دیگری میتواند بخشی از «من» را شکل دهد.
در مرکز ترکیب، چهرهای قرار گرفته که با نگاه مستقیم خود، بیش از سایر صورتها با مخاطب وارد رابطه میشود. اطراف آن، چهرههایی دیده میشوند که بخشی از آنها از قاب خارج شده و تنها قسمتی از صورتشان در میدان نقاشی حضور دارد. این انتخاب، ترکیب را از یک چیدمان متقارن و ایستا دور میکند و در عوض، حسی از ادامهدار بودن جهان اثر به وجود میآورد؛ گویی آنچه دیده میشود، تنها بخشی از مجموعهای بزرگتر از آدمها و روابطی است که شخصیت مرکزی در طول زندگی با آنها مواجه شده است.
این حضورهای ناقص و بریدهشده، از یک منظر میتوانند استعارهای از حافظه نیز باشند. ما آدمهای زندگیمان را همیشه بهصورت کامل به یاد نمیآوریم. گاهی چیزی که از یک انسان در ما باقی میماند، یک نگاه است، یک احساس، یک جمله یا حتی کیفیتی از حضور او. ممکن است خودِ آدم از زندگی ما خارج شده باشد، اما تأثیرش همچنان در ما ادامه پیدا کند. «انعکاس» از همین نقطه آغاز میشود: از این پرسش که پس از عبور آدمها از زندگی ما، چه چیزی از آنها در ما باقی میماند؟
در اینجا، چهرهها صرفاً موضوع نقاشی نیستند؛ …
