نسل طلایـی هوش ایرانـی

جام‌جم در گفت‌وگو با اعضای تیم ملی و رئیس باشگاه دانش‌پژوهان کشور، روایت این موفقیت و مسیری را که به چهار مدال جهانی ختم شد، بررسی کرده است.  

 خداوند کمک کرد   

محمدامین نظم‌فر، دارنده مدال نقره نخستین المپیاد جهانی هوش مصنوعی، از سال‌های مدرسه به ریاضی و برنامه‌نویسی علاقه داشت و با ورود به حوزه هوش مصنوعی، تلاش خود را در این مسیر جدی‌تر کرد.او موفقیتش را نه حاصل چند ماه تمرین، بلکه نتیجه سال‌ها تلاش، اشتباه و ادامه دادن در روزهایی می‌داند که حل بعضی مسائل آسان نبوده است. او درباره این مسیر به جام‌جم می‌گوید: آشنایی با المپیاد هوش مصنوعی برایم یک نقطه عطف بود، چون احساس کردم این مسابقه ترکیبی از علایقم است؛ ریاضی، برنامه‌نویسی، تفکر الگوریتمی، یادگیری ماشین و حل مسائل جدید و ناشناخته. او می‌افزاید: این موفقیت حاصل تمرین‌ها، اشتباه‌ها و تجربه‌های مختلف بود و مهم‌تر از همه، ادامه‌دادن در زمان‌هایی که بعضی مسائل سخت و ناامیدکننده به نظر می‌رسیدند. مسأله‌ای که بیش از همه در هوش مصنوعی برایم جذاب است، این ‌که همیشه یک دستورالعمل آماده برای حل مسأله وجود ندارد و گاهی باید راه‌حل را خودت پیدا کنی.نظم‌فر درباره دشواری‌های مسابقه اضافه می‌کند: یکی از سخت‌ترین بخش‌ها شرایط جنگی و قطعی اینترنت بود که دسترسی ما به منابع آموزشی را محدود کرد. در امتحان هم سیستم من دچار مشکل فنی شد و تا رفع آن ۴۵ دقیقه زمان از دست رفت و با دادن زمان اضافه به من مخالفت شد. شاید اگر این اتفاق نمی‌افتاد، رنگ مدالم تغییر می‌کرد. او با اشاره به تجربه حضور در مسابقات جهانی ادامه می‌دهد: در این مسابقات با مسائلی مواجه می‌شوید که ممکن است در نگاه اول ندانید از کجا باید شروع کنید. زمان محدود است و نمی‌توان روی یک ایده برای مدت طولانی ماند. این مسابقه فقط آزمون دانش فنی نیست؛ آزمون تفکر، آرامش، مدیریت زمان و تصمیم‌گیری هم هست.دارنده مدال نقره درباره لحظه اعلام نتایج نیز می‌گوید: احساسم ترکیبی از شادی، هیجان و ناباوری بود. وقتی فهمیدم مدال نقره گرفته‌ام، یاد تمام ساعت‌هایی افتادم که برای تمرین و آماده‌شدن وقت گذاشته بودم. البته او این مدال را پایان مسیر نمی‌داند و معتقد است این موفقیت نشان می‌دهد که مسیر را درست آمده‌‌ و می‌تواند بهتر شود.

مسیر موفقیت ادامه دارد

محمدرضا درویشی، دانش‌آموز …