منطقه حفاظتشده میشداغ با وسعتی بالغ بر ۵۴ هزار و ۳۶۳ هکتار، در حد فاصل شهرستانهای بستان و الوان و در مرز دو شهرستان دشت آزادگان و شوش واقع شده است. به گفته مولا، این منطقه مجموعهای از رشتهکوههای کمارتفاع (میشداغ و اللهاکبر) تا نزدیکی مرز ایران و عراق را شامل میشود و اقلیمی گرم و خشک با منابع آبی محدود (چند چشمه تلخآب) دارد. با این حال، همین جغرافیای خاص، آن را به زیستگاهی کمنظیر برای حیاتوحش تبدیل کرده است.
ثبت ارزشمند؛ گوسالههای امسال در قاب دوربین
معاون محیط طبیعی خوزستان با اشاره به اینکه میشداغ تنها منطقهای است که میتوان جمعیت قابل توجهی از قوچ و میش را در آن مشاهده کرد، از مشاهده ۱۹ رأس از این گونه خبر داد که پنج رأس آنها گوسالههای متولد امسال هستند. وی تأکید کرد: «فون و فلور منطقه غنی بوده و دو گونه مهم آهو و قوچ و میش آن، زیرگونههای انحصاری استان خوزستان را تشکیل میدهند که در مطالعات ژنتیکی تفاوت آشکاری با سایر زیرگونههای ایران دارند.»
این تصاویر مستند توسط علیسجاد جلالی، رئیس اداره حفاظت محیط زیست دشت آزادگان، ثبت شده است؛ محیطبانی که پیش از این با ثبت موش دمدراز بینالنهرین، فلامینگوی کوچک و جوجهآوری باکلان مارگردن، نام خود را در تاریخ محیط زیست ایران ثبت کرده بود. برنامههای آینده برای حفاظت بیشتر
مولا در پایان از تدارک برنامههای حفاظتی ویژهای خبر داد که شامل افزایش گشت و کنترل، نصب دوربینهای تلهای پیشرفته و استفاده از هلیشات برای پایش دقیقتر این گونه ارزشمند است. این اقدامات ضمن تقویت امنیت زیستی منطقه، میتواند زمینه را برای جذب علاقهمندان به گردشگری پایدار و مسئولانه فراهم کند.
کارشناسان معتقدند، ثبت چنین مستنداتی نهتنها ارزش علمی بالایی دارد، بلکه نشاندهنده سلامت نسبی اکوسیستم منطقه و موفقیت اقدامات حفاظتی در چارچوب توسعه پایدار است. حفاظت از این زیرگونههای منحصربهفرد، بخشی از میراث طبیعی محیط زیست ایران است که نیازمند توجه و حمایت مستمر است.
