به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ؛ برای نزدیک به دو دهه،امکیو-۹ ریپر (MQ-۹ Reaper) یکی از هراسانگیزترین پهپادهای ارتش آمریکا بوده است؛ ریپر، پهپادی که نزدیک به دو دهه نماد برتری فناوری و عملیات بدون سرنشین آمریکا بود، در جنگ با ایران با واقعیتی تازه روبهرو شده است؛ آسمان ایران برخلاف میدانهای نبرد گذشته، محیطی امن برای شکارچی آمریکایی نیست.
«دروگر» در آسمان ایران دیگر شکستناپذیر نیست
برای سالها، «امکیو-۹ ریپر» (MQ-۹ Reaper) یکی از ستونهای قدرت نظامی آمریکا بود؛ پهپادی که میتوانست ساعتها بر فراز میدان نبرد باقی بماند، اطلاعات جمعآوری کند و بدون به خطر انداختن جان خلبانان، اهداف را مورد حمله قرار دهد. همین ویژگیها در جنگهای افغانستان و عراق، ریپر را به نمادی از جنگ مدرن آمریکا تبدیل کرد.
اما جنگ با ایران تصویری متفاوت ساخته است. بر اساس گزارش اخیر واشنگتنپست، ارتش آمریکا دستکم ۴۵ فروند ریپر را از دست داده؛ رقمی معادل حدود یکچهارم ناوگان این پهپادها. هزینه این خسارت نیز میتواند از ۱.۳ میلیارد دلار فراتر رود. این ارقام صرفاً یک خسارت تسلیحاتی نیستند؛ نشانهای از تغییر قواعد بازیاند. ریپر برای محیطهایی طراحی شده بود که آمریکا میتوانست برتری هوایی خود را تقریباً مسلم بداند. ایران، اما چنین فضایی را در اختیار واشنگتن قرار نداده است.
ایران نقطه ضعف فناوری آمریکا را پیدا کرده است
نقطه ضعف ریپر در واقع همان چیزی است که زمانی مزیت اصلی آن محسوب میشد؛ مداومت پروازی طولانی. پهپادی که میتواند ساعتها بر فراز یک منطقه بماند و اهداف را زیر نظر بگیرد، در برابر یک شبکه پدافند هوایی متراکم، به هدفی ارزشمند تبدیل میشود. ریپر بزرگ، نسبتاً کند و فاقد فناوری پنهانکاری است؛ ویژگیهایی که در برابر یک دشمن مجهز به پدافند مدرن، آسیبپذیری آن را افزایش میدهد. ایران در چنین شرایطی مجبور نیست با آمریکا در زمین جنگندههای فوقپیشرفته یا بمبافکنهای راهبردی رقابت کند. کافی است نقاطی را هدف قرار دهد که هزینه ساخت آنها برای آمریکا بسیار بیشتر از هزینه …
