ظهور مدعیان جدید و خداحافظی با پیکان / تاریخچه صنعت خودروی ایران (قسمت نهم)پیکان جوانان
بیش از یک قرن از ورود نخستین خودرو به ایران میگذرد؛ مسیری طولانی که صنعت خودرو در آن بیش از آنکه فقط تحت تأثیر بازار، فناوری و تصمیمهای صنعتی باشد، بارها از تحولات سیاسی، جنگ، تحریم و محدودیتهای ارزی تأثیر گرفته است. دورههایی کوتاه مانند دهه ۴۰ یا سالهای پس از برجام، امکان تنفس بیشتری برای این صنعت فراهم کردند، اما ثبات هیچگاه به ویژگی پایدار جاده مخصوص تبدیل نشد.
در مجموعه «تاریخچه صنعت خودروی ایران» از ورود نخستین خودرو و شکلگیری زیرساختهای اولیه آغاز کردیم و سپس به جنگ جهانی، نخستین تحریمها، تولد کارخانههای خودروسازی، دوران شکوفایی جاده مخصوص، دلارهای نفتی و سرانجام دهه ۶۰ رسیدیم؛ دورهای که خودرو برای بخش بزرگی از جامعه به کالایی کمیاب و دستنیافتنی تبدیل شده بود. در قسمت نهم به دهه ۱۳۷۰ میرسیم؛ دورانی که صنعت خودرو از سالهای جنگ فاصله گرفت، پراید و پژو جای خود را در بازار باز کردند و مقدمات کنار رفتن پیکان و ظهور خودروی ملی شکل گرفت. ظهور مدعیان جدید و خداحافظی با پیکان
دهه ۱۳۷۰ برای صنعت خودروی ایران، دهه بازسازی و تغییر بازیگران بود؛ دورهای که میتوان آن را آغاز عبور تدریجی از پیکان به پژو و پراید دانست. جنگ تمام شده بود و صنعت خودرو باید از شرایط تولید برای بقا خارج میشد و خود را با بازاری روبهرو میکرد که سالها تقاضای انباشته داشت.
دولت در سالهای پس از جنگ با سیاستهای تازه اقتصادی تلاش کرد ظرفیت تولید را احیا کند. ارتباط خودروسازان ایرانی با شرکای خارجی دوباره گسترش یافت و قراردادهایی با شرکتهای فرانسوی و کرهای شکل گرفت. نتیجه این روند، ورود محصولاتی بود که چهره خیابانهای ایران را تغییر دادند.
دو نام بیش از دیگران بر بازار دهه ۷۰ اثر گذاشتند: پراید و پژو ۴۰۵. محصولاتی که حضورشان فقط به همان دهه محدود نماند و هرکدام برای سالها به یکی از ستونهای اصلی بازار و خطوط تولید ایران تبدیل شدند.چالش دوران گذار و فناوری قدیمی
صنعت خودرو پس از جنگ با کارخانههایی وارد دهه ۷۰ شد که بخش مهمی از تجهیزات و زیرساختهای آنها متعلق به دهههای قبل بود. تولید محصولات جدید نیازمند نوسازی خطوط، خرید تجهیزات و سرمایهگذاری ارزی بود؛ …
