به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، اختلال در مسیرهای تجاری و محدودیتهای حملونقل دریایی، تنها مسئلهای مرتبط با تجارت خارجی نیست؛ بلکه میتواند مستقیماً به یکی از شریانهای اصلی تولید و فعالیت اقتصادی در ایران تبدیل شود.
در اقتصادی که بخش قابل توجهی از مواد اولیه، کالاهای واسطهای و نهادههای مورد نیاز خود را از مسیر دریا تأمین میکند، جایگزین کردن کشتی با کامیون یا قطار صرفاً به معنای تغییر مسیر حمل نیست، بلکه با محدودیت جدی ظرفیت، زیرساخت، زمان و هزینه مواجه است.
در چنین شرایطی، تداوم اختلال در مسیرهای دریایی میتواند از افزایش هزینه حملونقل و قیمت تمامشده کالاها فراتر رفته و تولید، صادرات، واردات و حتی جریان گردش اقتصادی کشور را تحت فشار قرار دهد.
آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، با تأکید بر اینکه هیچیک از مسیرهای جادهای و ریلی فعلی توان جایگزینی مسیرهای آبی ایران را ندارند، نسبت به تبعات ادامهدار شدن این اختلالات هشدار داد.
*****
*آقای نجفی! اگر اختلال در مسیرهای دریایی و محدودیتهای تجاری ایران ادامهدار شود، در افق سهماهه، ششماهه و یکساله چه اتفاقی برای اقتصاد کشور رخ خواهد داد؟ در سه ماه نخست، شش ماه بعد و در صورت تداوم این وضعیت برای بیش از یک سال، انتظار دارید چه تغییراتی در تأمین کالاهای اساسی و مواد اولیه، واردات و صادرات، قیمت کالاها، تولید و فعالیت بنگاهها ایجاد شود؟ بهطور مشخص، اقتصاد ایران از چه نقطهای ممکن است از مرحله «اختلال در تجارت» وارد مرحله «بحران در تأمین و تولید» شود؟
ما داریم همه کریدورهای ممکن را بررسی میکنیم. الان این اتفاقاتی که افتاد باعث شد فعالان اقتصادی، بهخصوص در استانهای مجاور مرز، مطالعه و بررسی کنند و هرکسی به نوبه خودش سعی کند راهحلی و مسیری برای تبادلات و مبادلات اقتصادی پیدا کند. ولی واقعیت امر این است که هیچکدام از اینها نمیتواند جایگزین راه آبی ما باشد و زیرساختهای کشور به هیچ عنوان بهگونهای نیست که بتواند پاسخگوی نیاز کشور، پاسخگوی صنعت کشور و پاسخگوی صادرات ایران باشد.
لذا ما بهطور جدی داریم آسیب میبینیم و هیچ تعارفی هم نداریم. محدودیتهای آبی، همانطور که برای منطقه و برای دنیا مؤثر است، برای …
