ریحانه موسوی | شهرآرانیوز؛ نگارخانه «هنگام»، این روزها میزبان نمایشگاهی از آثار هنرمندان جوان است؛ نمایشگاهی با سبک و تکنیک آزاد که شامل آثاری در حوزههای نقاشی و حجم میشود. در گوشهای از نگارخانه، دو بوم بزرگ کنار یکدیگر جای گرفتهاند که هرکدام صحنهای پرجنب وجوش را به تصویر کشیدهاند. چند تابلوی کوچک و آرام نیز در بخشی دیگر به چشم میخورد. اما در میانه این فضا، نقاشی بزرگی توجه مخاطبان را به خود جلب میکند؛ دو جسم انسانی درهم تنیده، روی ملافههای چین خورده.
چند قدم آن طرف تر، روی پایهای سفید، تلفن زردرنگی قرار دارد که سطحش را لایهای ضخیم از کپک و پوسیدگی پوشانده است. سیمش شل و بی جان آویزان است و رنگ زردش زیر بافت سبز و خاکستری گم شده؛ تلفنی که روزی واسطه صدا و ارتباط بود و اکنون کاملا خاموش و منزوی به نظر میرسد. یکی از نقاشیها نیز نمای بالا به پایین یک حمام خالی را نشان میدهد؛ سینک قرمز، کاشیهای سبز و اشیای پراکنده روی زمین؛ فضایی صمیمی و روزمره که در آن انسان غایب است و فقط ردپای حضورش باقی مانده است.
بزرگترین نقاشی این نمایشگاه، انبوهی از چهرههای آشفته و زنده است. بوم، کاملا پر از صورتهایی است که روی هم افتادهاند؛ برخی با لبخندهای بزرگ و برخی با نگاههای اخم آلود. به طورکلی، این آثار برخاسته از دنیای درونی هنرمندان است که مخاطب را به واکاوی درونی سوق میدهد.
در ادامه حتما بخوانید چالش های پیش روی آموزشگاه های هنری در مشهد | استعدادهای هنری نباید قربانی هزینهها شوند ۲۲ اثر هنری از ۱۰ هنرمند
نجمه امینی، …
