به گزارش شهرآرانیوز، تاریخ نشان میدهد روسای جمهوری که جنگها را برای یافتن راه خروج یا برای محافظت از اعتبار خود یا اعتبار آمریکا تشدید میکنند، در سراشیبی لغزندهای قرار میگیرند. در ویتنام، عراق و افغانستان، آنها اغلب این کار را با اکراه انجام میدادند، در جنگهایی که دیگر نمیتوانستند پیروز شوند.
این اولین بار نیست که ترامپ خود را در یک تقاطع سهراهی در جنگی میبیند که اکنون توسط امتناع ایران از تسلیم شدن یا مذاکره جدی هدایت میشود.
اگر دیپلماسی همچنان شکست بخورد، آیا او حاضر است کمپین بینتیجه حملات هوایی، آتشبسهای شکننده و محاصره دریایی ایالات متحده و ایران را که همچنان ادامه دارد، اما به جنگ پایان نمیدهد، برای همیشه تمدید کند؟
یا اینکه او با برداشتن محدودیتهای خودش و فراتر رفتن از اهداف عمدتا نظامی برای از بین بردن داراییهای غیرنظامی و زیرساختی ایران، تهاجم ایالات متحده را تشدید میکند - یعنی از مرز عبور میکند و در عملیاتهای محدود از نیروهای زمینی استفاده میکند؟
گزینه سوم بسیار دردناک خواهد بود: پذیرش اینکه او و ایالات متحده با کاهش تلفات و کنار کشیدن از درگیری در حالی که اهداف اصلیاش حل نشده باقی مانده است، به بهترین گزینه به نفعشان خواهد بود.
هر سوال، پاسخهای سیاسی و استراتژیک ناخوشایندی را ارائه میدهد که توضیح میدهد چرا او هنوز در جنگی گیر کرده است که نه میتواند در آن پیروز شود و نه میتواند شکست را تحمل کند. طبق گزارش اختصاصی سیانان، این نشان دهندهی وضعیت بغرنج ایالات متحده است که پنتاگون درخواستی را برای گروهی از تحلیلگران نظامی ارسال کرده تا ایدههای جدیدی در مورد چگونگی مجازات ایران ارائه دهند.
ناامیدی ترامپ روز دوشنبه پس از آنکه ایران آخرین قمار او را رد کرد، از حساب کاربری او در شبکه اجتماعی تروث سوشال نمایان شد. او در آخر هفته، پس از آنکه برای بار هزارم گفت که توافق میتواند قریبالوقوع باشد، حملات ویرانگر وعده داده شده را به حالت تعلیق درآورده بود.
تا بعد از ظهر، ترامپ دوباره به تهدیدها بازگشت. او در دفتر بیضی شکل گفت: «این آخرین فرصت برای آنهاست تا یک سند خوب را امضا کنند.».
اما هشدار او مبنی بر اینکه ایران با «قطع سر» مواجه خواهد شد، خود سوال خودش را مطرح میکرد. اگر ایران …
