به گزارش شهرآرانیوز، سالها از روزهایی که کاروان آزادگان پس از سالها دوری از وطن به ایران بازگشتند میگذرد؛ روزهایی که خیابانها رنگ دیگری داشت و مردم، چشمانتظار فرزندان و عزیزانی بودند که سالها در پشت سیمهای خاردار اردوگاههای عراق، دور از خانه و خانواده، روزگار گذرانده بودند. برای بسیاری، بازگشت آزادگان تنها پایان یک دوران تلخ نبود. بازگشت بخشی از تاریخ زنده دفاع مقدس به آغوش ایران بود. تاریخی که در آن، ایمان، مقاومت، رفاقت و صبر در سختترین شرایط به آزمون گذاشته شد.
در میان این روایتها، خاطرات سید مهدی بزرگزاده رضوی از خانهای قدیمی در جوار حرم مطهر رضوی آغاز میشود؛ خانهای که نسلهای خانواده او در آن زیستهاند، در فضای مجالس مذهبی و فرهنگ زیارت رشد کردهاند و از همانجا مسیر زندگیشان به انقلاب و سپس جبهههای دفاع مقدس پیوند خورده است.
روایتی که از خاطرات کودکی و فضای مذهبی خانواده آغاز میشود، به مبارزات پیش از انقلاب، حضور در جبهه و عملیات خیبر میرسد و سرانجام در اردوگاههای عراق، در میان گرسنگی، تشنگی، شکنجه و «تونل وحشت»، معنای دیگری از مقاومت را آشکار میکند.
همزمان با سالروز بازگشت آزادگان به کشور، بزرگزاده رضوی در گفتوگو با شهرآرانیوز از این سالها سخن میگوید؛ از تربیتی که در خانه شکل گرفت، از جبههای که آن را «دانشگاه» میداند و از روزهایی که اسارت، رزمندگان را در برابر آزمونی دشوار قرار داد. خانهای که بوی زیارت و مبارزه میداد
سید مهدی بزرگزاده رضوی در آغاز روایت خود با ادای احترام به امام خمینی (ره)، شهدا و شهدای دفاع مقدس، به ریشههای خانوادگی خود اشاره کرد و گفت: پدرم مرحوم سید جواد بزرگزاده رضوی، مؤسس کاک رضوی است. در آن زمان که بسیاری از سوغاتهایی که امروز در مشهد وجود دارد، نبود، کاک رضوی یکی از سوغاتهای شناختهشده مشهد بود و زائران آن را به عنوان تبرک با خود به شهرهایشان میبردند.
او درباره پیشینه خانوادگی خود نیز توضیح داد: جد ما، آقامحمدمهدی بزرگزاده رضوی، از حفاظ رسمی آستان قدس رضوی بود. همسر ایشان نیز از نوادگان امیرحسنخان طبسی بود که حدود ۲۰۰ سال در طبس حکومت داشتند. باغ گلشن و مسجد جامع طبس از یادگارهای آن خاندان است.
این پیوند با حرم و فرهنگ دینی، تنها در خاطرات خانوادگی باقی نماند …
