به گزارش خبرگزاری ایمنا، سالهاست که نویسندگان در داستاننویسی دینی، از نگارش زندگینامههای داستانی خطی و تک بعدی درباره ائمه و یاران آنها؛ به خلق داستانهایی حرفهای منطبق با اصول داستاننویسی و توأم با پیرنگ و تم داستانی مشخص و بکر و دستنخورده دست پیدا کردهاند و از این بستر اقدام به خلق آثاری کردهاند که جای آنها در قفسه ادبی ایران معاصر خالی بوده است.
رمان «حاء مشدّد» نیز در همین مسیر و با موضوع زندگانی حکیمه خاتون(س) و حدیثه خاتون(س) به قلم عترت اسماعیلی به نگارش درآمده است. داستانی که از روزهای پرالتهاب بعد از شهادت امام حسن عسکری و آغاز امامت امام زمان(عج)؛ روایت خود را شروع میکند و داستانش را با ماجرای تلاش خلیفه وقت برای یافتن امام عصر و به شهادت رساندن ایشان ادامه میدهد.
«حاء مشدّد» داستانی است که از چند منظر برای مخاطب خود حرفهای تازهای دارد. نخست اینکه این داستان روایتی از زندگی و زمانه دو امامی را طرح میکند که در میان مردم آنطور که باید و شاید درباره زندگی ایشان شناخت حاصل نشده است. این به معنای آن است که اسماعیلی زاویه دید خود را در این داستان هوشمندانه …
