به گزارش خبرگزاری ایمنا، امروز، روز بزرگداشت شهدای مدافع حرم است؛ روزی برای گرامیداشت مردانی که فرسنگها دورتر از خانه، سینه سپر کردند تا دست نامحرمان به گنبد دوار دمشق و کربلا نرسد. اما سالجاری، این مناسبت طعم دیگری دارد. تقویمها اگرچه نام «شهدای مدافع حرم» را در پیشانی خود دارند، اما وصیتنامه سرخ شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، دایره این دفاع را وسعت بخشیده است؛ آنجا که نوشت: «جمهوری اسلامی ایران، حرم است.» با این منطق، تفاوتی میان شام، حلب، فلوجه، فردو، خلیج فارس، مرزهای شرق یا کارگاههای پدافندی وجود ندارد. هر کس در راه امنیت این وطن جان داده، در شناسنامهاش ثبت است: «مدافع حرم».
از شامات تا ایران؛ جغرافیا متوقف میشود، عقیده نه
زمانی که حاج قاسم سلیمانی فرمود: «والله والله والله از مهمترین شئون عاقبتبهخیری، رابطه قلبی و دلی و حقیقی با این حکیمی است که امروز سکان انقلاب را به دست دارد. در قیامت خواهیم دید مهمترین محور محاسبه این است... جمهوری اسلامی ایران امروز قرارگاه حسینبنعلی(ع) است. بدانید جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر ماند، دیگر حرمها میمانند. اگر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمیماند؛ نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمدی(ص).»
او داشت یک نقشه راه جدید ترسیم میکرد. او میگفت «حرم»، فراتر از دیوارهای کاشیکاری شده و گنبدهای طلایی است. حرم، نماد توحید، امامت و جغرافیایی است که در آن نام علی(ع) و آلالله طنینانداز است. ایران، خیمه مقاومت و ستون اصلی این خیمه است. بر اساس همین دکترین، شهدای غیوری که در جنگ دوازدهروزه و حوادث اخیر در دفاع از امنیت و اقتدار علمی، نظامی و مرزی کشور به شهادت رسیدند، پاسداران راستین همین حرم هستند.
یکی از مصادیق عینی صیانت از حرم جمهوری اسلامی در آسمان قم و سایت پدافندی فردو رقم خورد. «سرهنگ دوم محمد علیزاده»، یکی از همان قهرمانانی است که با رفتارش ثابت کرد عشق به حرم در خدمت متجلی میشود.
در روز حادثه، نام او در دفترچه شیفت موظف پدافند ثبت نشده بود؛ اما او که دلش در گرو امنیت آسمان این حرم بود، شیفت همکار خود را تحویل گرفت تا پدر دو فرزند بتواند در کنار خانوادهاش باشد. او پیش از عزیمت به محل خدمت، گویی از تقدیر آسمانی خود باخبر بود؛ غسل شهادت کرد و در محراب پدافند …
