بر اساس دادههای سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک، میانگین دمای سطح اقیانوسها در خارج از مناطق قطبی در ژوئیه ۲۰۲۶ به ۲۰.۹۶ درجه سانتیگراد رسید که ۰.۰۷ درجه بیشتر از رکورد ثبتشده در ژوئیه ۲۰۲۳ بود.
اکنون دمای متوسط سطح اقیانوسها تنها چند صدم درجه پایینتر از رکورد فعلی ثبتشده در مارس ۲۰۲۴ قرار دارد و به گفته پژوهشگران، با توجه به ادامه روند گرمایش ناشی از پدیده النینو، شکسته شدن این رکورد در سال جاری تقریباً قطعی است.
النینو یکی از عوامل اصلی افزایش دمای آبهای اقیانوسی است و موجب تجمع گرما در بخشهایی از اقیانوس آرام میشود؛ با این حال، دانشمندان تأکید دارند که افزایش دمای اقیانوسها تنها به این پدیده مربوط نیست. بخشهای گستردهای از اقیانوس آرام و اطلس شمالی و دریای مدیترانه نیز دمایی بالاتر از میانگین دارند.
گرمایش اقیانوسها پیامدهای گستردهای دارد. افزایش دمای آب میتواند جمعیت برخی گونههای دریایی را کاهش دهد و بر صنعت ماهیگیری اثر بگذارد. موجهای گرمای دریایی دمای هوا و رطوبت مناطق ساحلی را افزایش میدهند.
صخرههای مرجانی از آسیبپذیرترین بخشهای اکوسیستم دریایی در برابر این گرما هستند. افزایش دمای آب میتواند مرجانها را تحت فشار قرار دهد و روند سفیدشدگی و نابودی آنها را تشدید کند.
از سوی دیگر، اقیانوسهای گرمتر ممکن است توانایی کمتری برای جذب دیاکسیدکربن موجود در جو داشته باشند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا اقیانوسها یکی از مهمترین مخازن طبیعی کربن در زمین هستند و کاهش ظرفیت جذب کربن میتواند به افزایش بیشتر گازهای گلخانهای در جو و تشدید گرمایش جهانی منجر شود.
دانشمندان اکنون در تلاشاند مشخص کنند که آیا افزایش دمای اخیر تنها نتیجه ترکیب گرمایش جهانی و النینو است یا اینکه نشانه تغییرات عمیقتری در رفتار سامانه اقلیمی زمین محسوب میشود. کد مطلب 995970
