
به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ مصطفی نباتینژاد، رئیس مرکز پژوهشهای شورای اسلامی شهر اصفهان در یادداشتی نوشت: «ما در شورای اسلامی شهر اصفهان، درحالیکه مسیر «هوشمندسازی» را در اسناد بالادستی و برنامههای راهبردی ترسیم کردهایم، با یک حقیقت مهم و درعینحال تعیینکننده مواجهایم: هوش مصنوعی دیگر یک فناوری دوردست، یک ابزار جانبی یا زینت پروژههای فناورانه نیست، بلکه بهتدریج در حال تبدیلشدن به بخشی از زیرساخت حکمرانی در جهان امروز است.
این تغییر تنها یک تحول تکنولوژیک نیست؛ هوش مصنوعی در حال تغییردادن شیوه شناخت مسئله، تحلیل داده، سیاستگذاری، تخصیص منابع، نظارت، پیشبینی و حتی رابطه میان حکومت و شهروند است. از این منظر، مسئله اصلی برای یک شورای شهر این نیست که «آیا باید از هوش مصنوعی استفاده کنیم یا نه؟»؛ بلکه پرسش اساسی این است که اگر از این ظرفیت استفاده نکنیم، چه بخشی از کیفیت تصمیمگیری و حکمرانی خود را از دست خواهیم داد؟
تصویر پیوست، چهارچوب اولیه پیشنهادی برای استفاده از هوش مصنوعی در سیاستگذاری و نظارت است؛ اما هیچ نقشه راهی تا زمانی که به فرایندهای واقعی تصمیمگیری متصل نشود، بیش از یک تصویر باقی نمیماند. اکنون زمان آن است که از «گفتمان هوشمندسازی» به «نظام حکمرانی هوشمند» عبور کنیم.
به عنوان مرکز پژوهشهای شورای اسلامی شهر اصفهان، معتقدیم این گذار باید بر مبنای یک نگاه علمی، مسئلهمحور و مرحلهبندیشده صورت گیرد؛ نه بر اساس موجهای تبلیغاتی و نه با خرید مجموعهای از سامانهها و نرمافزارها. هوشمندسازی واقعی زمانی رخ میدهد که روش تصمیمگیری تغییر کند.
نخست: مسئله، فناوری نیست تصمیمگیری است
یکی از خطاهای رایج در رویارویی با هوش مصنوعی، نگاهکردن به آن از منظر «فناوری» به جای «مسئله» است. در مدیریتشهری نباید ابتدا بپرسیم چه ابزار هوش مصنوعی در اختیار داریم و سپس برای آن کاربرد پیدا کنیم؛ باید از مسئلههای واقعی شهر آغاز کنیم و بپرسیم چه بخشی از این مسائل را میتوان با تحلیل داده و هوش مصنوعی بهتر فهمید و مدیریت کرد.
در کمیسیونهای تخصصی شورا، حجم چشمگیری از گزارشها، مطالعات، لوایح، مکاتبهها، دادههای عملکردی و مطالبههای شهروندان در اختیار تصمیمگیرندگان قرار دارد. پرسش این است: آیا اعضای شورا و کارشناسان …









![[کامران نرجه] ذینفعان تأمین اجتماعی صبور باشند](/news/u/2026-08-23/ettelaat-n4nc3.jpg)


