شکنجه‌گری که این‌بار خودش در اتاق بازجویی است

امیلی‌ین ملفتو در رمان «سرهنگ نمی‌خوابد» به سراغ سرهنگی می‌رود که پس از جنگ و فروپاشی یک حکومت، درگیر بی‌خوابی و خاطرات قربانیانی است که گذشته را رهایش نمی‌کنند.

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

به گزارش خبرنگار مهر، رمان کوتاه «سرهنگ نمی‌خوابد» نوشته امیلی‌ین ملفتو با ترجمه ابوالفضل الله‌دادی، روایتی از مردی است که جنگ و فروپاشی حکومت ظاهراً زندگی‌اش را تغییر داده‌اند، اما گذشته همچنان در ذهن او ادامه دارد. سرهنگ سال‌ها در دستگاهی امنیتی و سرکوبگر مسئول شکنجه بوده و حالا در سرزمینی بی‌نام و بی‌زمان، با کابوسی مواجه شده که نه زندان دارد، نه بازجویی و نه امکان فرار؛ بی‌خوابی. او نمی‌تواند بخوابد و هرچه شب‌ها طولانی‌تر می‌شوند، خاطرات آدم‌هایی که روزگاری شکنجه‌شان کرده بیشتر به سراغش می‌آیند.

«سرهنگ نمی‌خوابد» در ظاهر داستان مردی است که خوابش را از دست داده، اما در لایه‌های زیرین خود، روایتی درباره وجدان، مسئولیت، خشونت و پیامدهای جنگ است. ملفتو به جای روایت مستقیم میدان نبرد، به سراغ لحظه‌ای می‌رود که جنگ تمام شده اما آثار آن هنوز در ذهن انسان‌ها باقی مانده است؛ جایی که صدای گلوله‌ها خاموش شده، اما صداهای گذشته همچنان شنیده می‌شوند.

جنگ تمام می‌شود؛ اما گذشته نه

داستان در جغرافیایی مشخص اتفاق نمی‌افتد. کشور و شهر نام ندارند و زمان نیز به شکل دقیق مشخص نشده است. فقط می‌دانیم جنگی رخ داده، حکومتی فروپاشیده و ساختار قدرت تغییر کرده است. با این حال، تغییر بیرونی به معنای تغییر واقعی نیست. سرهنگ همچنان در همان ساختار زندگی می‌کند و هنوز شغلش را دارد؛ همان مردی است که دستور می‌داده، بازجویی می‌کرده، امضا می‌کرده و زندگی دیگران را تحت تأثیر تصمیم‌های خود قرار می‌داده است.

این بی‌نامی، یکی از انتخاب‌های مهم نویسنده است. او نمی‌خواهد داستان را به کشور یا جنگ مشخصی محدود کند. آنچه در رمان اتفاق می‌افتد می‌تواند در هر جایی رخ دهد که قدرت بر پایه ترس، سرکوب و خشونت بنا شده باشد. به همین دلیل، شهر ویران‌شده و حکومت فروپاشیده، بیشتر از آنکه یک جغرافیای واقعی باشند، به تصویری عمومی از جوامعی تبدیل می‌شوند که خشونت را تجربه کرده‌اند.

در چنین فضایی، سرهنگ با مسئله‌ای روبه‌رو می‌شود که در دوران قدرت هرگز تصورش را نمی‌کرد: خودش دیگر نمی‌تواند ذهنش را کنترل کند. …

آشا محرابی مهمان «هم‌کلام» می‌شود

آشا محرابی مهمان چهارمین قسمت برنامه «هم‌کلام» است. این بازیگر، کارگردان تئاتر و صداپیشه در چهارمین برنامه «هم‌کلام» که ساعت ۸ صبح یکشنبه ۱۵ شهریور از پلتفرم فیلم‌نت پخش می‌شود، از زندگی و هنر برای مخاطبان می‌گوید.

کیوان خسروانی که بود؟ | معمار جشن هنر شیراز و طراح لباس فرح پهلوی درگذشت

کیوان خسروانی، معمار و طراح ایرانی که نامش با معماری مدرن، جشن هنر شیراز، احیای پارچه‌ها و صنایع‌دستی ایرانی و طراحی لباس‌های رسمی فرح پهلوی گره خورده بود، در ۸۶ سالگی درگذشت. خسروانی از چهره‌های نسلی بود که در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ خورشیدی می‌کوشید میان مدرنیسم و سنت‌های ایرانی پلی بزند؛ مسیری که او را از معماری و حفاظت از بافت تاریخی تهران تا دنیای مد و بوتیک‌های مشهور پایتخت کشاند.

روایت صفویان بر کاشی + عکس

کاشی‌کاری صفوی تنها به نقش‌های هندسی و اسلیمی محدود نبود؛ در اصفهان قرن هفدهم میلادی، کاشی‌های مربع‌شکل به بوم‌هایی برای نمایش انسان، باغ و زندگی درباری تبدیل شدند؛ شیوه‌ای که امروز نمونه‌هایی از آن در موزه‌های متروپولیتن، لوور و ویکتوریا و آلبرت نگهداری می‌شود.

محمود جوادی‌پور که بود؟

محمود جوادی‌پور از نسلی بود که در مسیر شکل‌گیری هنر مدرن ایران، هم اثر ساخت و هم راه. از نخستین تجربه‌های چاپ رنگی گرفته تا تاسیس نخستین گالری هنری ایران و شکل‌گیری آموزش گرافیک، ردپای او را می‌توان در بخش‌های مهمی از تاریخ هنر معاصر ایران پیدا کرد.

خود بنده فرهنگ درخشان تو آمد؛ آن قوم که از روی طمع، بنده تو را خواست

حسین منزوی در چهارپاره «ایران»، با درهم‌آمیختن شور عاشقانه، صلابت کهن‌الگوهای اقلیمی و پیروزی فرهنگ بر تهاجم، روایتی نیایشی و حماسی از پایداری تمدنی این سرزمین خلق کرده است.

سفر به دل تاریخ؛ کشف رازهای باستانی در موزه ملی ایران

تهران - ایرنا - اگر قرار باشد برای شناخت تاریخ ایران فقط یک مقصد را در تهران انتخاب کنیم، موزه ملی ایران یکی از نخستین گزینه‌هاست؛ جایی که می‌توان در چند ساعت، مسیری چند هزار ساله را از ابزارهای ساده سنگی و نخستین سفال‌ها تا تندیس‌های هخامنشی، آثار ساسانی و نسخه‌های نفیس قرآن طی کرد.