عصر ایران ؛ نهال موسوی - روز گذشته یکی از آن نمایشهای آشنای فضای مجازی روی صحنه رفت: بهمن بابازاده با یک ویدئو گفت مرتضوی مخفیانه به ایران برگشته، مرتضوی چند ساعت بعد با ویدئویی دیگر گفت دروغ محض است، و بابازاده هم قول داد ساعت ۲۱ «سند رو میکند».
پردهی سوم اما خیلی آبکی از کار درآمد، بهجای سند رفت و آمد بیزن مرتضوی و خانه نیاوران و ... چند فایل صوتی از یک گفتگوی معمولی و بی ربط تحویل مخاطب داده شد، بی هیچ نام و نشانی از ایران یا بازگشت.
بهمن بابازاده که اعتبار خبریاش را روی یک وعده گذاشته بود، بالاخره «سند» را منتشر کرد. نتیجه؟ چند فایل صوتی از مکالمهی تلفنی بیژن مرتضوی با شخصی ناشناس، که در آن مرتضوی تنها آرزوی همکاری خوب میکند.
نه نامی از ایران، نه اشارهای به بازگشت، نه عکسی، نه هیچ چیزی که کوچکترین ربطی به ادعای اصلی داشته باشد. کوه موش زایید، آن هم موشی که حتی شبیه موش هم نبود.
در روزگار هوش مصنوعی، صرف یک فایل صوتی اصلاً «سند» محسوب نمیشود، چرا که امروز با ابزارهای مختلف میتوان هزاران نمونه صدای مشابه ساخت و جعل کرد. …
