سرپرست هیأت کاوش شهر سوخته سیستان از کشف مجموعهای کمنظیر از شواهد فرهنگی، اجتماعی و معیشتی در بیستویکمین فصل کاوشهای این محوطه خبر داد.
روحالله شیرازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: کشف گونهای متفاوت از یک بازی فکری ۴ هزار و ۶۰۰ساله، شانه استخوانی منقوش، بقایای مواد ارگانیک از جمله تخممرغ، پارچه و چرم و گونههای جدیدی از تدفین، افقهای تازهای را برای شناخت ابعاد کمتر شناختهشده زندگی و فرهنگ ساکنان شهر سوخته در هزاره سوم پیش از میلاد گشوده است.
سرپرست هیأت کاوش شهر سوخته سیستان، با اشاره به جایگاه این محوطه در مطالعات باستانشناسی ایران و جهان اظهار کرد: شهر سوخته مرکز تمدن هیرمند و یکی از مهمترین محوطههای باستانشناختی ایران و جهان است که در فاصله ۵۶ کیلومتری جنوب شهرستان زابل قرار دارد. حیات در این شهر باستانی به وسعت ۲۷۳ هکتار، از اواخر هزاره چهارم تا تمامی هزاره سوم پیش از میلاد و در چهار دوره فرهنگی تداوم داشته است.
وی افزود: کاوشهای باستانشناسی در شهر سوخته از اسفندماه سال ۱۳۴۶ آغاز شد و پیش از انقلاب اسلامی، ۱۰ فصل کاوش به سرپرستی ماریتسیو توزی در این محوطه انجام گرفت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با تشکیل سازمان میراثفرهنگی، دور جدید کاوشهای باستانشناسی به سرپرستی سید منصور سید سجادی آغاز شد و در ۲۰ فصل ادامه یافت.
روایتهای تازه از زندگی اجتماعی مردمان هزاره سوم پیش از میلاد
شیرازی ادامه داد: حاصل این مجموعه کاوشها در بخشهای مسکونی، صنعتی و گورستان شهر سوخته، اطلاعات ارزشمندی از ابعاد مختلف زندگی فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ساکنان دشت سیستان و همچنین دامنه ارتباطات گسترده آنان با مناطق مختلف آسیای مرکزی، سواحل مکران، عمان و خلیجفارس، دره سند، جنوب غرب ایران و بینالنهرین در اختیار جامعه علمی قرار داده است.
بیست و یکمین فصل کاوش؛ بازخوانی زندگی روزمره در شهر سوخته
سرپرست هیأت کاوش شهر سوخته سیستان درباره بیست و یکمین فصل کاوشهای باستانشناسی این محوطه گفت: این فصل از ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵ باهدف انجام فعالیتهای پژوهشی درباره ابعاد مختلف شهر سوخته آغاز شده و کاوشها در سه کارگاه، شامل یک کارگاه در منطقه مسکونی و دو کارگاه در محدوده گورستان، متمرکز شده است. …













