شنبه, ۲۸ دی, ۱۳۹۸ / 18 January, 2020
مجله ویستا

برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی


برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی    وی جان بیدلان را در زلفتان پناهی
با رویتان تنی را باطل نگشت حقی    با زلفتان دلی را مشکل نماند راهی
جز رویتان که سازد جانهای عاشقان را    از ما سجده‌گاهی وز مشک تکیه‌گاهی
جز زلفتان که دارد چون شهد و شمع محفل    از نیش جنگجویی وز نوش عذرخواهی
نگذاشت زلف و رختان اندر مصاف و مجلس    در هیچ پای نعلی در هیچ سر کلاهی
با حد و خد هر یک خورشید کم ز ظلی    با قد و قدر هر یک طوبا کم از گیاهی
از لعل درفشانتان یک خنده و سپهری    ور جزع جانستانتان یک ناوک و سپاهی
چون لعلتان بخندد هر عیسیی و چرخی    چون جزعتان بجنبد هر یوسفی و چاهی
از دام دل شکرتان هر دانه‌ای و شهری    ا زجام جان ستانتان هر قطره‌ای و شاهی
با جام باده هر یک در بزمگه سروشی    با دست و تیغ هر یک در رزمگه سپاهی
جز رویتان که دیدست از روی رنگ رویی    جز چشمتان که دیدست از چشم نور گاهی
زینان سیاه گرتر نشنیده‌ام سپیدی    زینها سپیدگرتر کم دیده‌ام سیاهی
گر چنبر فلکرا ماهیست مر شما را    صد چنبرست هر سو هر چنبری و ماهی
تا باده ده شمایید اندر میان مجلس    از باده توبه کردن نبود مگر گناهی
از روی بی‌نیازی بیجاده که رباید    ورنه چه خیزد آخر بیجاده را ز کاهی
از تیزی سنانتان هر ساعت از سنایی    آهی همی برآید جانی میان آهی

همچنین مشاهده کنید
 وبگردی


 از میان خبرها




روزنامه خراسانروزنامه دنیای اقتصادخبرگزاری تسنیمخبرگزاری برناروزنامه ابتکارسایت تابناکروزنامه توسعه ایرانیروزنامه همدلیسایت شفقناخبرگزاری ایسنا