دوشنبه, ۱۳ مرداد, ۱۳۹۹ / 3 August, 2020
مجله ویستا

یک دم ای سرو ز غمهای تو آزاد که بود


یک دم ای سرو ز غمهای تو آزاد که بود    یک شب ای ماه ز بیداد تو بیداد که بود
مردم از ذوق چودی تیغ کشیدی بر من    کامشب از درد درین کوی به فریاد که بود
دور از بزم تو ماندم که ز می‌شستم دست    ورنه آن کس که مرا توبه ز می داد که بود
تا به خاک رهم از کینه برابر کردی    آن که پا بر سرم از دست تو ننهاد که بود
بخت دور از تو چه می‌کرد به خواب اجلم    آن که ننمود درین واقعه ارشاد که بود
چون به ناشادی مردم ز تو شادان بودم    آن که ناشادی من دید و نشد شاد که بود
چون تو ماهی که نترسید ز آه من و داد    خرمن محتشم دلشده برباد که بود


همچنین مشاهده کنید




سایت خبرآنلاینروزنامه جام جمروزنامه خراسانسایت الفروزنامه آرمان ملیخبرگزاری تسنیمسایت دیپلماسی ایرانیروزنامه ایرانخبرگزاری یورونیوزسایت شفقنا