چهارشنبه, ۵ تیر, ۱۳۹۸ / 26 June, 2019
مجله ویستا

سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟


سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟    که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
خوشا چشمی که روز و شب تواند دید روی تو    که میمون طالع و بخت و همایون طلعت و فالی
نجستم هیچ ازین دنیا بغیر از دیدن رویت    بهیچم بر نمیگیری ز درویشی و بی‌مالی
نخواهد بود تا هستم دل من بی‌ولای تو    اگر خنجر کشد سلطان و گر ناوک زند والی
ترا بر گریهای من مپندارم که دل سوزد    که همچون گل همی خندی و همچون سرو می‌بالی
بدین حسن ار شبی تنها به دست زاهدی افتی    بزورت بوسه بستاند، اگر خود رستم زالی
چون من زلف ترا گفتم که: وقتی مالشی میده    نهادی زلف را بر گوش و گوش من همی مالی
پریشانی مکن با ما چو زلف خویشتن چندین    که من خود بیتو میسوزم ز مسکینی و بد حالی
نخواهد بود تحصیلی مرا بی‌روز وصل تو    اگر پیشت فروخوانم تمامت علم غزالی
بب دیده می‌گریم ز دستان تو هر ساعت    که آتش میزینی در جان و می‌گویی: چه مینالی؟
جهان پر شرح تست و نام اوحدی، لیکن    عجب دارم که نام او رود در مجلس عالی!
همچنین مشاهده کنید

 مرور روزنامه‌ها





سایت خبرآنلاینخبرگزاری تسنیمسایت رویداد 24سایت الفروزنامه سازندگی