زندگی در ترس؛ اینجا همه منتظر جنگ بعدی‌اند!

گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین: با گذشت یک سال از آتش‌بس با لبنان، واقعیت زندگی در شهرک‌های شمالی اراضی اشغالی همچنان سخت و نگران‌کننده است. حدود یک‌سوم ساکنان شهر هنوز به خانه‌های خود بازنگشته‌اند و آن‌هایی هم که بازگشته‌اند با رکود شدید در فعالیت‌های تجاری روبه‌رو هستند.

وب‌سایت عبری وای‌نت یک سال پس از آتش‌بس رژیم صهیونیستی با لبنان نوشته، شرایط در این مناطق همچنان دشوار است و میزان شکایت ساکنان شهرک‌ها به‌طور پیوسته در حال افزایش است. بر اساس این گزارش:

• از میان ۲۶ هزار نفری که پیش از عملیات طوفان الاقصی در این شهر زندگی می‌کردند، تنها ۱۰هزار نفر باقی مانده‌اند.
• بازگشتگان هم در فضایی آکنده از خشم نسبت به عمل ‌نکردن دولت به وعده‌هایش زندگی می‌کنند.
• به گفته معترضان، اگر اوضاع به همین شکل ادامه پیدا کند، کسی در شهرک‌های شمالی نمی‌ماند.
• معترضان می‌گویند دولت نتانیاهو آنها را به شهری ویران برگردانده و به حال خود رهایشان کرده است.

تارنمای وای نت با اشاره به اینکه حدود نیمی از ساکنان شهرک‌های شمالی تمایلی به بازگشت ندارند، نوشته صدها نفر از ساکنان کریات شمونه در ورودی شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند و در مسیر حرکت به‌سوی قدس شعار دادند و از دولت خواستند برای نجات این منطقه آسیب‌دیده مداخله کند.

آن‌ها همچنین اجازه ندادند شهردار و اعضای شورای شهر در این تظاهرات شرکت کنند. تومر، یکی از ساکنان شهرک، به سایت خبری گفته: «ما فرسوده شده‌ایم و از این‌که همیشه شهروند درجه‌دو باشیم خسته‌ایم. همه فراموش کرده‌اند این شهر مصیبت‌زده چه کشیده؛ از آتش‌سوزی‌ها و موشک‌ها گرفته تا ویرانی‌ها. حالا هم از ما می‌خواهند مثل همیشه مالیات املاک و سایر مالیات‌ها را بپردازیم. باید بفهمند اگر اقدام عملی در کار نباشد، مردم بازنمی‌گردند. همین حالا هم ۸ هزار نفر رفته‌اند و این موضوع به تجارت و زندگی مردم ضربه زده است.»

رستورانی در کریات شمونه که هدف موشک‌های حزب الله قرار گرفته است.

اوضاع شهر از زبان ساکنان

• کریات شمونه حوالی ساعت 6 عصر عملاً تعطیل می‌شود.
• فضای ترس و فشار روانی دائمی بر ساکنان حاکم است و همه مدام نگران بازگشت جنگ و وقوع فاجعه‌ای دیگر هستند.
• صدای بالگردها و انفجارها در طول روز شنیده می‌شود.
• شهر در سکوتی سنگین فرو رفته؛ برخی مغازه‌ها کاملاً تعطیل شده‌اند و بقیه با حداقل توان و درآمدی ناچیز کار می‌کنند.
• ساکنان به دلیل پرداخت ‌نشدن غرامت‌های دولتی با مشکلات جدی روبه‌رو هستند.
• خشم صاحبان کسب‌وکارهای تعطیل‌شده در شهر رو به افزایش است.
• ساکنان همچنین وعده‌های تکراری درباره سرمایه‌گذاری‌های کلان دولتی برای بازسازی زیرساخت‌ها، بهبود آموزش و دیگر طرح‌ها را به سخره می‌گیرند؛ وعده‌هایی که هرگز اجرا نشده‌اند.
• به گفته شهرک‌نشینان، این‌ وعده‌ها صرفاً فریبی برای پنهان‌کردن فروپاشی شرکت‌های محلی و ناتوانی منطقه در بهبود اوضاع بدون حل مشکلات ریشه‌ای است.