روایت تلاش برای ایجاد تشکل کارگری/ کارگران «قند خاورمیانه شوش» چه می‌خواهند؟

به گزارش ایلنا، شرکت قند خاورمیانه شوش، که سال‌ها به‌عنوان یکی از قطب‌های اشتغال‌زای استان خوزستان شناخته می‌شد، این روزها در کانون یک مناقشه جدی کارگری قرار گرفته است؛ مناقشه‌ای که ریشه در انباشت مطالبات پرداخت‌نشده و ناامنی شغلی کارگران دارد.

کارگران این مجموعه می‌گویند در حالی که تولید و فروش شکر با سودآوری قابل‌توجه ادامه دارد، حقوق اولیه آنان از جمله پرداخت منظم دستمزد، حق غذا و اجرای کامل طرح طبقه‌بندی مشاغل نادیده گرفته شده است. بخش عمده‌ای از نیروی کار با قراردادهای سه‌ماهه مشغول به کارند؛ قراردادهایی که به گفته کارگران، به ابزاری برای اعمال فشار و حذف صداهای معترض تبدیل شده است.

در این میان، تلاش کارگران برای استفاده از سازوکارهای قانونی حل اختلاف، نه‌تنها به نتیجه نرسیده، بلکه با واکنش‌های سخت‌گیرانه مدیریت مواجه شده است. کارگران معتقدند مخالفت با تشکیل شورای اسلامی کار، نشانه‌ای از بسته‌شدن مسیر گفت‌وگوی قانونی در محیط کار است.

یکی از کارگران این شرکت به ایلنا گفت: دوره شورای قبلی تمام شده بود و کارگران قصد داشتند که شورای جدید انتخاب کنند. مقدمات برگزاری انتخابات هم انجام شد، اما مدیریت به شدت مخالفت کرد.

وی با بیان اینکه مدیریت با ترفندهای مختلف سعی در به تاخیر انداختن و سپس لغو انتخابات داشت، گفت: در ابتدا به ما گفتند که انتخابات را در آخرین روز بهره‌برداری که کارگران فصلی حضور ندارند برگزار می‌کنیم. ما بیش از ۱۵۰ کارگر فصلی داریم که در این بازه زمانی نیستد و به این دلیل که اخراج می‌شوند نمی‌توانند در انتخابات شرکت کنند.

وی ادامه داد: اداره کار در ارتباط با این موضوع چندین بار نامه فرستاد و حتی دادستانی نیز شکایت کرد. مدیریت یک مهلت ۱۰ روزه خواست و دوباره بیان کرد که تا آخر بهره‌برداری انتخابات برگزار می‌شود. پس از اتمام بهره‌برداری، اقدام به اخراج چندین کارگر کرد که حداقل یکی از آنها، از گزینه‌های اصلی انتخابات بود.

اوج ماجرا، شکایت مدیریت از پنج کارگر و بازداشت آن‌ها بود. این کارگر روایت کرد: چند روز پیش این پنج نفر را احضار کردند و بازداشت شدند. آنها یک روز بعد، با ضمانت و وثیقه فیش حقوقی کارگران آزاد شدند.

وی افزود:  اداره کار با ارسال نامه خواستار ثبت‌نام کاندیداهای شورا شده است، اما ما خواستار این هستیم که کارگرانی که اخراج شده‌اند به کار برگردند و قرادادهای کاری از سه ماه به یک سال تبدیل شود.

این کارگر با بیان اینکه قراردادهای سه‌ماهه هیچ امنیتی ایجاد نمی‌کند، افزود: مدیریت اختیار تام دارد که هر زمان بخواهد قرارداد را تمدید نکند. در حالی که ماهیت کار ما مستمر است. این در تضاد کامل با سود بالای شرکت است. ما کوچک‌ترین سهمی از آن نمی‌بریم.

وی با بیان اینکه اختلافات تنها به موضوع شورا محدود نمی‌شود درباره سایر مطالبات انباشته کارگران گفت: مسئله فقط شورا نیست. حق غذا که شورای تأمین شهرستان هم بر پرداخت آن تأکید کرد، اجرا نشده. شورای تامین شهرستان جلسه گذاشت و نامه الزام‌آوری برای مدیریت فرستاد که باید حق غذا را به صورت یک وعده غذای گرم یا معادل ریالی آن پرداخت کند. ، اما مدیریت زیربار نرفت. ما مطالباتی در رابطه با طرح طبقه بندی مشاغل هم داریم. 

این کارگر درباره طرح طبقه‌بندی مشاغل توضیح داد: طبقه بندی از سال ۱۳۹۹ اجرایی شده است اما برای ما تنها از مرداد ۱۴۰۳ محاسبه شده است و مابه‌التفاوت آن را هم پرداخت نکرده‌اند. 

وی ادامه داد: در دوره تعمیرات حقوق ما نصف می‌شود و تنها به ما ۱۰۰ ساعت اضافه‌کاری تعلق می‌گیرد. همچنین قانون جمعه‌کاری را در مورد ما اعمال نمی‌کنند. طبق قانون کارفرما موظف است که اگر کارگری جمعه سرکار بیاید، روز دیگری از هفته را استراحت کند. اگر یک روز استراحت ندهد، معادل آن باید به کارگر پول پرداخت کند. درحالی که مدیریت، کار در روز جمعه ما را اضافه‌کاری حساب می‌کند.

این کارگر در انتها گفت که کارگران خواستار بازگشت به کار  همکاران اخراجی خود و برقراری امنیت شغلی هستند. آنها می خواهند صدایشان شنیده شود.