پیروزی مقابل هائیتی؛ شروع امیدوارکننده یا هشداری جدی برای اسکاتلند؟

به گزارش ایلنا، پیروزی اسکاتلند در مسابقات جام جهانی، با وجود احساسات متناقض، نشان‌دهنده موفقیت‌های نادر این تیم است. در حالی که کتاب‌های رکورد نشان می‌دهند گل نا مرتب جان مک‌گین تنها پنجمین پیروزی اسکاتلند در تاریخ جام جهانی است، کسب یک امتیاز در بازی روز جمعه مقابل مراکش می‌تواند برای اولین بار آنها را به مرحله حذفی برساند. این تیم از سال ۱۹۹۸ در این سطح حضور نداشته است و هر تیمی که به چنین موفقیت‌هایی نزدیک باشد، نمی‌تواند به راحتی مورد انتقاد قرار گیرد.

لوئیس فرگوسن، هافبک اسکاتلند، در مورد جو بازی در بوستون گفت: «احساس می‌کردم که این یک بازی خانگی است. وقتی به زمین رفتیم، متوجه شدم که چقدر هوادار اسکاتلندی آنجا حضور دارد. حمایت ما فوق‌العاده است و هیچ شکی در آن وجود ندارد. آنها به هر جا سفر می‌کنند و همیشه این کار را کرده‌اند. ما روز شنبه در شهر قدم زدیم و پر از هواداران اسکاتلند بود.»

فرگوسن که در میانه میدان در برابر هائیتی عملکرد خوبی داشت، به اعتماد استیون کلارک پاسخ داد. زوج دفاع مرکزی اسکاتلند، گرانت هانلی و جک هندری، قوی بودند و بن گانون-دوک نیز با تصمیم‌گیری‌های درست خود نویدبخش آینده‌ای روشن بود. با این حال، سوالاتی مطرح شد که نشان می‌دهد برخی افراد که بازی را آغاز خوبی برای جام جهانی می‌دانند، بیش از حد خوش‌بین هستند.

پس از مراکش، برزیل در انتظار اسکاتلند است. اگر اسکاتلند همچنان بر روی سه امتیاز باقی بماند، در وضعیتی قرار می‌گیرد که اتکا به تفاضل گل برای صعود به عنوان تیم سوم به نظر دشوار می‌رسد. هائیتی فرصتی را فراهم کرد که اسکاتلند به درستی از آن بهره نبرد و این به دلیل عملکرد ضعیف آنها بود. فرگوسن در این باره گفت: «ما می‌توانستیم بهتر از این عمل کنیم و خواهیم کرد. در پایان فشار زیادی بر ما بود، اما با آن کنار آمدیم و سه امتیاز را کسب کردیم.»

فرگوسن و کلارک به فشارهایی که بازیکنان اسکاتلند به دلیل انتظارات عمومی احساس کردند، اشاره کردند. تیم‌های اسکاتلند در گذشته در برابر حریفان ضعیف در جام جهانی دچار اشتباهاتی شده‌اند. واقعیت این است که سال‌های ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ و ۱۹۹۰ در زمینه کلارک و این تیم مرتبط نیستند. مهم‌تر، مسابقات قهرمانی اروپا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ هستند که نشان می‌دهد اسکاتلند به پیشرفت رسیده است.

هائیتی به وضوح ضعیف‌ترین تیمی است که اسکاتلند تحت هدایت کلارک در یک مسابقه نهایی با آن مواجه شده است. با این حال، آنها در طول بازی دچار مشکل شدند و اضطراب در میان بازیکنان و کادر فنی به وضوح قابل مشاهده بود. فرگوسن در ادامه گفت: «بازی در برابر دو تیم برتر بسیار دشوار خواهد بود. هر دو تیم در بین هشت تیم برتر جهان قرار دارند. اما احساس می‌کنم می‌توانیم در چنین بازی‌هایی که ما زیر فشار هستیم، به خوبی عمل کنیم.»

فرگوسن به یک کلیشه اسکاتلندی اشاره کرد که وقتی امیدها پایین است، تیم می‌تواند پیروز شود. این موضوع در دوران کلارک، به ویژه در برابر تیم‌هایی مانند مراکش و برزیل به وضوح صدق نمی‌کند. اسکاتلند برای موفقیت در بازی‌های آینده نیاز به آرامش بیشتری در میانه میدان دارد. همچنین، مشکل گوارشی اسکات مک‌تومینای در آستانه بازی با هائیتی، به عنوان یک دلیل قابل توجیه برای عملکرد ضعیف او مطرح است.

خطر دیگری نیز از تساوی مراکش با برزیل ناشی می‌شود که قبل از شروع بازی اسکاتلند تأیید شد. مراکش اکنون با اعتماد به نفس بیشتری به میدان خواهد آمد و این موضوع می‌تواند تمرکز آنها را در برابر اسکاتلند افزایش دهد. مک‌گین در این باره گفت: «من خواهان بیشتری هستم. می‌خواستم گل دوم و سوم را بزنم و در گروه پیشرفت کنیم. این بازی بدون استرس نبود، اما هرگز قرار نبود که باشد. آنها تیمی دشوار هستند.»

تیم اسکاتلند حق دارد که نقاط قوت خود را برجسته کند، اما همچنین باید به نقاط ضعف خود نیز توجه کند. این تیم در آستانه دستیابی به موفقیت‌هایی است که دنیس لاو و کنی دالگلیش نتوانستند به آن دست یابند. برای رسیدن به این هدف، آنها باید ثابت کنند که مشکلات روانی در برابر هائیتی واقعاً چالش اصلی بوده است.