دکترین ثابت تل‌آویو علیه تهران؛ «همه چیز یا جنگ»

به گزارش ایلنا، تحلیل‌های منتشرشده در رسانه‌های عبری‌زبان نشان می‌دهد راهبرد تل‌آویو در قبال تهران تنها به تغییر دولت‌ها در آمریکا وابسته نیست، بلکه بر پایه یک دکترین ثابت امنیتی بنا شده که موجودیت خود را در تقابل با نظام جمهوری اسلامی تعریف می‌کند.

بر اساس این گزارش‌ها، محافل امنیتی رژیم صهیونیستی معتقدند سیاست مطلوب آنان در قبال ایران «یا همه چیز یا هیچ چیز» است؛ به این معنا که یا تمامی خواسته‌های حداکثری آنان تحقق یابد یا مسیر به سمت رویارویی سخت و گزینه نظامی سوق داده شود. در همین چارچوب، از طراحی شروطی سخن گفته شده که از ابتدا نیز با آگاهی از رد شدن آن از سوی تهران مطرح شده است.

سناریوی از پیش طراحی‌شده برای تنش‌آفرینی

در این تحلیل‌ها تأکید شده شکست احتمالی مذاکرات می‌تواند بهانه‌ای برای فعال‌سازی گزینه نظامی باشد؛ چه از سوی آمریکا و چه از طریق اقدام مستقیم رژیم صهیونیستی با دریافت چراغ سبز از واشنگتن. این در حالی است که برخی جریان‌ها در آمریکا به دنبال مهار تدریجی تنش و جلوگیری از جنگ فراگیر در منطقه هستند.

با این حال، ادبیات منتشرشده در رسانه‌های عبری نشان می‌دهد بخشی از ساختار تصمیم‌سازی در تل‌آویو همچنان بر طبل تهدید می‌کوبد و حتی از «فرصت مناسب» برای ضربه‌زدن به ایران سخن می‌گوید.

تمرکز بر جنگ ترکیبی و فشار از درون

در بخش دیگری از این گزارش‌ها، به بررسی ابزارهای تضعیف داخلی ایران اشاره شده است. برخی نویسندگان صهیونیست مدعی شده‌اند فشار اقتصادی، عملیات سایبری، آسیب به زیرساخت‌های انرژی و حمایت از جریان‌های مخالف می‌تواند در دستور کار قرار گیرد.

این مواضع در حالی مطرح می‌شود که جمهوری اسلامی ایران طی سال‌های اخیر با وجود شدیدترین تحریم‌های اقتصادی و فشارهای سیاسی، نه‌تنها ثبات داخلی خود را حفظ کرده بلکه جایگاه منطقه‌ای خود را نیز تقویت کرده است.

نگرانی از قدرت منطقه‌ای ایران

تحلیلگران صهیونیست در عین حال اذعان دارند هرگونه بی‌ثباتی گسترده در منطقه می‌تواند پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیری برای اقتصاد جهانی، به‌ویژه در حوزه انرژی، داشته باشد. همین مسئله باعث شده بخشی از جریان‌های غربی نسبت به ماجراجویی نظامی هشدار دهند.

با این وجود، محافل تندرو در تل‌آویو همچنان بر ضرورت جلوگیری از دستیابی ایران به توانمندی‌های راهبردی تأکید کرده و حتی از آمادگی برای گسترش دامنه درگیری در دیگر جبهه‌های منطقه سخن گفته‌اند؛ مواضعی که بیش از پیش ماهیت تنش‌زای سیاست‌های رژیم صهیونیستی را آشکار می‌کند.

ادامه سیاست فشار

انتشار این‌گونه تحلیل‌ها را می‌توان در چارچوب ادامه سیاست فشار علیه ملت ایران ارزیابی کرد؛ سیاستی که طی سال‌های گذشته نه‌تنها به تغییر رفتار جمهوری اسلامی منجر نشده بلکه به تقویت توان بازدارندگی و انسجام داخلی کشور انجامیده است.

به نظر می‌رسد برجسته‌سازی گزینه‌های نظامی و براندازانه در رسانه‌های صهیونیستی بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بازتاب نگرانی آنان از تثبیت جایگاه منطقه‌ای ایران و ناکامی راهبردهای پیشین است.