چه باید کرد که ماجرای ساغر عزیزی برای زنهای دیگر تکرار نشود؟

خراسان نوشت:

مصاحبه اخیر خانم ساغر عزیزی بار دیگر یکی از زخم‌های نهان زندگی زناشویی را پیش چشم جامعه آورد؛ همسر آزاری. که پنهان می‌ماند، ولی آرام آرام زندگی، اعتماد به نفس و سلامت روان زنان را می‌فرساید.

او در بخش‌هایی از این گفت‌وگوی پربازدید می‌گوید: «... یک روز شوهرم وقتی به خانه آمد، بلافاصله یک سیلی زد توی صورتم. من تا جیغ زدم او جوراب‌هایش را درآورد و کرد در دهان من و دست‌های من را از پشت بست... یک‎بار دیگر هم چون موهای من بلند بود، بست به بند بارفیکس و دست‌هایم را از پشت بست و هشت ساعت از خانه رفت بیرون و برنگشت...».

از نگاه روان‎شناسی دلایل سکوت زنان دربرابر همسرآزاری متنوع است: ترس از قضاوت اجتماعی و انگ خوردن، وابستگی مالی به همسر، امید به تغییر رفتار فرد خشونتگر، فشارهای خانوادگی و فرهنگی برای حفظ زندگی‌مشترک. این عوامل باعث می‌شوند قربانیان خشونت سال‌ها در چرخه‌ای معیوب گرفتار بمانند.