از مسقط تا ژنو؛ آیا مذاکرات هسته‌ای مسیر تعامل جامع بین تهران و واشنگتن را هموار می‌کند؟

به گزارش ایلنا به نقل از ارم‌نیوز، دور دوم مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا، با میانجی‌گری عمانی، از مسقط به ژنو منتقل شد. تحلیلگران و کارشناسان روابط بین‌الملل می‌گویند این جابه‌جایی تنها نمادین نیست و هدف آن فراهم کردن زمینه‌ای بین‌المللی برای تفاهمات گسترده‌تر فراتر از چارچوب میانجی‌گری منطقه‌ای است.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اعلام کرده که در این دور از مذاکرات به توافق کلی بر سر مجموعه‌ای از اصول راهنما دست یافته‌اند و مسائل مختلف به صورت جدی مورد بحث قرار گرفته است.

سالم جهوری، کارشناس مسائل منطقه‌ای، معتقد است انتقال مذاکرات به ژنو همزمان با کاهش فشارهای منطقه‌ای و تسهیل حضور طرفین است. به گفته او، این دور از مذاکرات فرصت بحث بر سر درجه غنی‌سازی اورانیوم و نحوه رفع تدریجی تحریم‌ها را فراهم می‌کند.

محمد بایرام، پژوهشگر روابط بین‌الملل، تأکید می‌کند که ژنو با موقعیت بین‌المللی و میزبانی سازمان‌های جهانی، فضای بهتری برای پیشبرد مذاکرات و کاهش تنش‌های منطقه‌ای ایجاد کرده است. او می‌گوید حضور ایران در یک کشور نسبتا بی‌طرف، موجب کاهش فشار سیاسی داخلی و خارجی و ارسال پیام‌هایی از جمله توجه جامعه بین‌الملل به روند صلح‌آمیز پرونده هسته‌ای شده است.

کارشناسان همچنین بر این نکته تأکید دارند که انتقال مذاکرات به ژنو، صرفا تاکتیکی دیپلماتیک است و مرحله اولیه مذاکرات در مسقط برای تبادل دیدگاه‌ها و آماده‌سازی فایل‌ها انجام شد، اما ژنو مرحله جهانی گفت‌وگو و امکان حضور گسترده‌تر طرف‌های بین‌المللی را فراهم می‌کند.

با توجه به این تغییر مسیر، انتظار می‌رود فرصت‌هایی برای حل‌وفصل اختلافات گذشته و گشودن مسیر برای اقدامات عملی مانند تبادل دیدگاه‌ها درباره برنامه هسته‌ای، درجه غنی‌سازی اورانیوم و روند رفع تدریجی تحریم‌ها فراهم شود، ضمن اینکه تأثیرات منطقه‌ای مانند فشار اسرائیل و تنش‌های احتمالی در خلیج فارس کاهش یابد.