
آمریکا از سر عناد و دشمنی با کشورمان به یک سوم اعضای کاروان تیم ملی ویزا نداد که البته تا حد زیادی قابل پیشبینی بود. متعاقب این داستان مشخص بود که هیچ خبرنگار و عکاسی هم برای پوشش بازیهای تیم ملی به آمریکا نخواهد رفت. در عین حال همین حالا که تیم ملی در مکزیک بسر میبرد هیچ خبرنگار و عکاسی در تمرینات تیم ایران حضور ندارد که البته با در نظر گرفتن صدور دیرهنگام ویزای مکزیک این مهم نیز قابل توجیه است. با وجود این سؤال بزرگ اینجاست که چرا فدراسیون فوتبال در پوشش اخبار مربوط به تیم ملی، تصاویر و گزارشهای مربوط به آمادهسازی در راه جام جهانی اینقدر ضعیف و بیسلیقه عمل میکند؟
در ظلم آمریکا به عنوان میزبان مسابقات علیه تیم ملی و البته خبرنگاران و عکاسان ایرانی هیچ شکی نیست اما آیا نمیتوان از گروه رسانهای فدراسیون فوبال توقع بیشتری داشت؟
تیم ملی حدود سه هفته در ترکیه بود و حالا سه چهار روزی است در تیخوانا مکزیک حضور دارد اما در تمام این روزها عملکرد گروه رسانهای تیم ملی فدراسیون فوتبال به گونهای نبوده که رسانههای داخلی و دوستداران تیم ملی را اقناع کند.
چرا برای قلعهنویی کنفرانسی نگذاشتند؟
تقریباً تمام تیمهای حاضر در تورنمنت جام جهانی لیست نهایی خود را با آب و تاب و مراسمی ویژه منتشر کردند چرا که شاید لیست نهایی مهمترین خبر پیرامون حضور هر تیمی در این تورنمنت باشد. این اتفاق معمولاً با برگزاری یک کنفرانس خبری برای سرمربی تیم ملی رخ داد و شخص سرمربی اسامی را قرائت کرد و بعد به سؤالات خبرنگاران پاسخ داد یا توضیحاتی ارائه کرد.
از آنجایی که تیم ملی فوتبال در آنتالیا حضور داشت میشد این کنفرانس با حضور آن چهار پنج گزارشگر یا خبرنگار حاضر در اردو یا حتی بدون آنها انجام شود اما حتی فدراسیون این را هم از دوستداران تیم ملی دریغ کرد و با بدسلیقگی محض طی یک خبر معمولی لیست منتشر و مصاحبهای هم از امیر قلعهنویی روی خروجی سایت فدراسیون قرار گرفت.
اینجا به مواردی اشاره میکنیم که نشان میدهد فدراسیون فوتبال با ضعف و بدسلیقگی در عملکرد رسانهای خود، تیم ملی را در آستانه مهمترین مسابقاتش از مردم ایران و رسانهها مخفی و دور کرده است.
چرا از مصدومان خبری نمیدهند؟
مهمترین نقدی که به عملکرد رسانهای فدراسیون وجود دارد بایکوت خبری و مسکوت گذاشتن رسانهها از وضعیت بازیکنان مصدوم تیم ملی است. مشخص نیست چرا در این زمینه اطلاعرسانی کافی و مشخصی صورت نمیگیرد و چرا در این مورد اینقدر امنیتی رفتار میکنند. علیرضا جهانبخش با مصدومیت وارد اردوی تیم ملی شد و در بازیهای دوستانه مقابل گامبیا و مالی شرکت نکرد اما هیچ کس نگفت یکی از کاپیتانهای تیم ملی از چه ناحیهای مصدوم است، طول دوران درمانش چقدر خواهد بود و اصلاً به جام جهانی میرسد یا نه.
روزبه چشمی در جریان تمرینات آنتالیا مصدوم شد و بعد از چند روز حضور در تهران برگشت و تمرین کرد اما هیچ خبری نیامد که مصدومیت این بازیکن از چه ناحیهای اتفاق افتاد، چگونه برگشت و اصلاً برای بازی اول در دسترس خواهد بود یا نه.
این وضعیت در مورد دیگر مصدومان تیم ملی مثل مهدی ترابی و محمد محبی هم اتفاق افتاد و فدراسیون فوتبال تنها در سایت رسمی خود با درج خبری کلی به وضعیت آنها اشاره کرد که البته از لحاظ خبررسانی کاملاً مبهم و گمراه کننده بود. این مسأله در مورد مصدومیت مهدی طارمی بدتر هم بود چرا که خبر مصدومیت او کاملاً مخفی شد و یک رسانه خارجی این خبر را بازتاب داد.
واقعیت اینکه در آستانه چنین تورنمنتهایی فدراسیون فوتبال کشورهای مختلف حاضر در رقابتها درباره بازیکنان مصدوم بیانیه رسمی صادر میکنند اما اینجا نه خبری از بیانیه است نه مدتهاست از پزشک یا فیزیوتراپ تیم ملی مصاحبهای درباره مصدومان تیم ملی منتشر شده است. در عین حال مشخص نیست چرا فدراسیون فوتبال اخبار مربوط به مصدومان تیم ملی را در سطح مذاکرات ایران و آمریکا امنیتی میکند و با اخبار قطرهچکانی فقط ابهامات را بیشتر کرده است.
چرا در مورد درگاهی شفافسازی نمیشود؟
دنیس اکرت یا همان درگاهی در اردوی قبلی آنتالیا همراه تیم ملی بود و در بازیهای فیفادی فروردین به میدان نرفت. او دوباره در اردوی آنتالیا به تیم ملی اضافه شد اما باز هم مقابل گامبیا و مالی به میدان نرفت تا شخص شود هنوز مشکلات مربوط به دریافت مجوزهایش از فیفا جهت حضور در تیم ملی ایران حل نشده است.
از آنجایی که هیچ خبرنگاری همراه تیم ملی نیست هیچ کس آخرین آپدیت از وضعیت درگاهی را نمیپرسد اما خود فدراسیون هم هیچگونه اطلاعرسانی در این مورد انجام نمیدهد که ببینیم بالاخره این بازیکن در تورنمنت بازی خواهد کرد یا نه.
جای تأسف است که فقط باید هفتهای یک بار دوشنبه شبها منتظر تماس مسئولان تیم ملی با برنامه فوتبال برتر باشیم یا احیاناً از سایتهای خارجی و به صورت کاملاً اتفاقی در این باره مطلع شویم چرا که مدیران تیم ملی و فدراسیون در این خصوص هم کاملاً مبهم و غیرحرفهای عمل میکنند.
البته بحث مصدومیت این بازیکن هم مطرح بود اما اگر این مساله نیز دلیل بازی نکردن او باشد باز هم بحث عدم شفاف سازی درباره بازیکنان مصدوم تیم ملی باز خواهد شد.

چرا در شبکههای اجتماعی منفعل هستند؟
کافی است صفحه اینستاگرام تیم ملی آلمان را ببینید و از حجم اخبار، تصاویر، ویدیوها و گزارشهای منتشر شده در این فضا لذت ببرید. در واقع اگر طرفدار این تیم باشید بدون مطالعه روزنامهها و سایتهای ورزشی و فوتبالی اطلاعات و اخبار زیادی فقط با دنبال کردن همین صفحه نصیبتان خواهد شد در حالی که تیم ملی فوتبال ایران در این زمینه کاملاً ضعیف و منفعل عمل میکند.
البته چه در آنتالیا چه در مکزیک ویدیوهای کوتاهی از سفر و تمرین یوزها منتشر شده اما اصلاً کافی نیست چرا که هم بسیار محدود و کوتاه است هم تنوع و کیفیت ندارد. در عین حال هیچ خبری از مصاحبههای رسمی و ویدیوهای فان هم نیست. جالب اینکه وقتی تیم ملی به مکزیک رسید رسانههای خارجی با دو بازیکن و سرمربی تیم ملی مصاحبه کردند که همان مصاحبهها در سایت فدراسیون منتشر شد و باید ممنون آن رسانه خارجی باشیم وگرنه از فدراسیون فوتبال آبی گرم نمیشود.
نکته عجیبتر اینکه جدا از این همه انفعال و بدسلیقگی از روز دوشنبه طراحی سایت رسمی فدراسیون فوتبال کلاً تغییر کرد و بدتر شد چرا که دسترسی به اخبار و گزارشهای تصویری دشوارتر به نظر می رسید.
منبع : سایت ایران آنلاین

















































