چهار اسکادران سوخو و میگ در ایران به زمین نشست

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ایران پس از نهایی‌کردن فرآیند دریافت جنگنده‌های MIG-۲۹SMT، تعدادی از جنگنده‌های SU-۲۷ دست دوم را تحویل گرفته کرده است که این جنگنده‌ها اکنون در ایران حضور دارند. با وجود ورود این جنگنده‌ها، هنوز به‌طور کامل در رده‌بندی OR یا وضعیت آماده به رزم قرار نگرفته‌اند، اما مراحل لجستیکی مربوط به نگهداری و پشتیبانی آنها در حال تکمیل است.

گفته می‌شود این جنگنده‌ها تا زمان رسیدن سفارش‌های سوخو ۳۵ و سوخو ۵۷ ایران به صورت قرضی از ارتش روسیه به ایران داده شده است.

این جنگنده‌های SU-۲۷ دست دوم با هدف افزایش تنفس عملیاتی نیروی هوایی نسبت به جنگ دوازده‌روزه وارد کشور شده‌اند و قرار است به‌عنوان شیفت آلرت در مناطقی از کشور فعال باشند. این جنگنده‌ها مأموریت‌های خود را در قالب پرواز در اوج انجام خواهند داد.

با تکمیل ورود این دو نوع جنگنده میگ و فلانکر، هر یک در قالب دو اسکادران ۱۲ فروندی سازماندهی شده‌اند و در مجموع ۴۸ فروند جنگنده دست دوم، اما کاربردی به ناوگان هوایی ایران افزوده شده است.

سوخو-۲۷؛ بازگشت یک شبح جنگ سرد؟

در روز‌هایی که برخی گمانه‌زنی‌ها از ورود یا احیای جنگنده‌های روسی در نیروی هوایی ایران خبر می‌دهند، نام سوخو-۲۷ دوباره به صدر بحث‌های نظامی بازگشته است؛ جنگنده‌ای که بیش از آن‌که یک هواپیما باشد، نماد رقابت مستقیم شرق و غرب در واپسین سال‌های جنگ سرد است.

سوخو-۲۷ که در ناتو با نام Flanker شناخته می‌شود، حاصل پاسخ شوروی به پروژه اف-۱۵ ایگل آمریکاست. این جنگنده با مأموریت «برتری هوایی» طراحی شد؛ یعنی قرار بود نه‌تنها دشمن را رهگیری کند، بلکه در نبرد مستقیم نیز دست بالا را داشته باشد. بدنه بزرگ، موتور‌های پرقدرت و بال‌های کشیده، همه در خدمت یک هدف بودند: تسلط بر آسمان‌های وسیع شوروی.

ویژگی شاخص چابکی بالا و مانورپذیری کم‌نظیر

این جنگنده مجهز به دو موتور توربوفن Saturn/Lyulka AL-۳۱F است که در دوران اتحاد جماهیر شوروی توسط دفتر طراحی سوخو طراحی و ساخته شده‌است.

این جنگنده، در اصل برای ایجاد توان مقابلهٔ نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی سابق در برابر نسل جدید جنگنده‌های آمریکایی آن زمان به خصوص اف-۱۴ تامکت و اف-۱۵ ایگل ساخته‌شد.

سوخو ۲۷ دارای برد پروازی استثنایی، قابلیت حمل مهمات بالا و چابکی فوق‌العاده‌است و توانایی انجام مانور‌های دشوار همانند کبرا و کولبیت را داراست. جنگندهٔ سوخو ۲۷ اغلب در نقش «ماموریت‌های برتری هوایی» به‌کار گرفته می‌شود، اما قادر است در اغلب مأموریت‌های رزمی دیگر نیز شرکت کند.

در سوخوی۲۷، به تقلید از جنگنده اف-۱۴دی (مدل حمله به زمین اف-۱۴) از سیستم جست‌و‌جو و ردیابی مادون قرمز یا IRST استفاده شده‌است. این سیستم درست بر روی دماغه و مقابل کابین نصب شده و با یک سیستم فاصله‌یاب لیزری، هماهنگ شده‌است. این سیستم می‌تواند در خدمت رادار قرار بگیرد یا مستقلاً برای حملات مخفیانه به کار گرفته شود.

دو فلسفه، یک هدف: مقایسه سوخو-۲۷ و اف-۱۵

اگر اف-۱۵ ایگل را «شکارچی از دور» بنامیم، سوخو-۲۷ «مبارز تن‌به‌تن» است. هر دو برای برتری هوایی ساخته شده‌اند، اما مسیر رسیدن به این هدف متفاوت است.

اف-۱۵ بر پایه کشف زودهنگام، شلیک در فاصله زیاد و درگیری فراتر از میدان دید طراحی شده است. رادار قوی و موشک‌های دوربرد، به خلبان اجازه می‌دهد پیش از آن‌که وارد نبرد چرخشی شود، کار را تمام کند.

در مقابل، سوخو-۲۷ به مانور، زاویه حمله بالا و توانایی تغییر سریع وضعیت در نبرد نزدیک متکی است. این جنگنده برای زمانی ساخته شد که درگیری به فاصله چند کیلومتر یا حتی چند صد متر می‌رسد؛ جایی که تصمیم‌ها در کسری از ثانیه گرفته می‌شوند.

میگ ۲۹ جدید

روزنامه اسرائیلی یدیعوت آحارانوت مدعی دریافت چهار اسکادران میگ-۲۹ ارتقایافته توسط ایران شده‌است؛ ادعایی که با خبر‌های پیشین درباره برنامه ارتقای ناوگان میگ-۲۹ نهاجا همخوانی پیدا کرده است.

بر اساس آخرین گزارش‌ها ایران چهار اسکادران از نسخه‌های جدید میگ ۲۹‌ام و اس را از روسیه دربافت کرده‌است.

میگ-۲۹‌های جدید که در ماه‌های اخیر تحویل ایران داده‌شده‌اند، از مدل‌های مدرن‌تر با توانمندی چندمنظوره، رادار تقویت‌شده، و ظرفیت سوخت‌گیری بهتر معرفی شده‌اند. ترکیب آنها با سوخو-۲۴‌های دارای سلاح‌های بردبلند، یک آرایش نسبتاً متوازن میان مأموریت‌های رهگیری و حمله دوربرد ایجاد می‌کند.