به همین خاطر ۸ سال قبل و وقتی در مهر ماه ۱۳۹۷ او را میهمان برنامهٔ «شوکران» در شبکهٔ ۴ سیمای جمهوری اسلامی ایران با اجرای پیام فضلینژاد– روزنامهنگار اصولگرای حوزهٔ اندیشه- دیدم میخواستم ببینم وجه روزنامهنگاری فضلینژاد می چربد یا نه به این معنی که به داستان اختلاف کهنه و عمیق سروش با گلشنی هم میپردازد یا نه و اگر آری با چه لحنی و پاسخ میهمان چه خواهد بود.
خوشبختانه آن وجه چربید و نه تنها پرسید که وقتی دکتر گلشنی انکار کرد سندی هم ارایه داد که نشان می داد اگرچه کار مستقیم او نبوده اما دخالت داشته یا اصلا به خواست او بوده منتها با توجیهات اداری و مشخصا غیبت ۱۱ ماهه.
دکتر گلشنی ابتدا گفت: « این اتهام دروغ است. چون من آقای دکتر سروش را اخراج نکردم. بلکه به خاطر موارد اداری و غیبتهای طولانی و با تصمیم کمیتهای در وزارت علوم اخراج شد.».
روح عادل فردوسیپور اما انگار در پیام فضلینژاد حلول کرده بود تا «قانع نشود» و در حالی که در ابتدا گمان میرفت قرار است هر دو با هم به ستیز «علم سکولار» بروند و به همین خاطر هم نویسندۀ کتاب «علم دینی، علم سکولار» را دعوت کرده بود تا در نفی جدایی «دانش و ارزش» سخن بگوید نه آن که در معرض اتهام اخراج دکتر سروش از پژوهشگاه مطالعات و علوم انسانی بگوید. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































