برخی دیگر روزی چند بار با دفاتر حقوقی و مهاجرتی تماس میگیرند و هر بار یک تیک در کنار بندهای «مدارک لازم برای مهاجرت» میگذارند و با هر تیک احساس میکنند به لحظه رفتن نزدیک میشوند، برخی نیز به مهاجرت میاندیشند؛ ولی به نتیجه مشخصی نمیرسند. اینان دقایقشان را در شرایط تردید و درنگ میگذرانند، در جایی بین رفتن و نرفتن گیرکردهاند. برخی دیگر ماندهاند و تصمیم دارند همینجا بمانند.
اینان مدام تأمل میکنند و برای ماندن دلیل مییابند. راستش موضوع مهاجرت برای کسانی که به مهاجرت فکر میکنند و بعد برای ماندن دلیل مییابند بسیار سختتر است، چون دلایلشان روزبهروز ضعیف و نحیف میشود و باید به دنبال دلیل قانعکننده دیگری باشند. مطالب پیشنهادی به عشق مسئولان شک نکنید ۱۴۰۲/۰۵/۱۳ آغاز فروش بلیت پروازهای اربعین از ۱۲ شهریور ۱۴۰۱/۰۶/۰۶
در نهایت برخی هم اصلاً به مهاجرت فکر نمیکنند تا بخواهند دلیلی برای ماندن یا رفتن بیابند. البته باید بگویم که بهتدریج ما شاهد ظهور «فرهنگ مهاجرت» در ایران هستیم. اگر این فرهنگ در جایجای کشور گسترش یابد گروه اخیر نیز در دامنۀ تصمیمگیری برای ماندن یا رفتن خواهد افتاد.
آمار مختلف از فراگیری مهاجرت چه در سطح انگیزه و چه در سطح اقدام خبر میدهند (که البته برای مسئولان این کشور اهمیتی ندارد). در حوزههای مختلف علومانسانی، درباره مهاجرت ایرانیان و ترکِ وطن پژوهشهای گوناگونی انجام شده است؛ ولی آنچه برای نگارنده این سطور مهم است «لحظه» خطیر «تصمیم نهایی» به مهاجرت است. بیشتر توضیح میدهم.
همانطور که اشاره شد در زمینه مهاجرت چند گروه داریم که من آنها را با سه کلمه «مطمئن» و «معلق» و «مسکوت» توضیح خواهم داد: …
