اژدر انگشتری یادگیری زبان آلمانی را بازی سرنوشت میخواند. او که به تازگی برگزیده جایزه ترجمه شده است میگوید برایش مهم بوده کتابی برای ترجمه انتخاب کند که بتواند تجربۀ فرهنگ و جامعۀ دیگری را به تجربۀ زندگی امروز ما پیوند بزند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
«فابیان» نوشته اریش کسنتر در سال ۱۹۳۱ منتشر شد، دو سال پیش از بهقدرترسیدن هیتلر. لحنِ کنایی و هجوآلودِ کِستنر و موقعیت خاص قهرمانش، یاکوب فابیان، به او این امکان را میدهد که با روایتِ سالهای احتضار جمهوری وایمار، در بحبوحۀ رکود اقتصادی و بیکاریِ فراگیر، فشارهای روحیِ ناشی از بحرانهای اجتماعی و کشمکشِ خصمانۀ احزاب سیاسی، تصویری بیواسطه و پیشگویانه از آلمان ملتهب آن سالها ارائه کند که گامبهگام بهسوی افروختن جنگ بزرگِ بعدی پیش میرود.
این کتاب با ترجمه اژدر انگشتری برگزیده نهمین دوره جایزه ابوالحسن نجفی شد. به همین مناسبت مصاحبهای با این مترجم زبان آلمانی دریاره وضعیت ترجمه، هوش مصنوعی و ترجمه ادبی، چالشهای ترجمه و جایزهای برای کتابهای ترجمهشده داشتیم که در پی میآید:
بازی سرنوشت
اگر ممکن است درباره ورود خود به عرصه ترجمه ادبی و کتابهایی که برای ترجمه انتخاب میکنید توضیحی بدهید.
مثل هر آدم دیگری من هم علاقههای خودم را داشتم. سروکلهزدن با زبان برایم جذاب بود و طبیعتاً به سمت ادبیات و ترجمه سوق پیدا کردم. انتخاب زبان آلمانی برایم بیشتر شبیه بازی سرنوشت بود، چون درابتدا حساسیتی نسبت به انتخاب زبان نداشتم، قصدم صرفاً یادگیری زبانی غیر از انگلیسی بود که به خاطر آموزشهای بیزارکنندۀ دبیرستان از آن فراری بودم. توجه به ادبیات آلمانی و ظرفیتهای ادبیاش بعدها در من پیدا شد. …
