فردریک ویلیام میتلند (۱۸۵۰–۱۹۰۶) بیش از هر چیز به عنوان مورخ حقوقی، به ویژه مورخ انگلستانِ دوره قرون وسطی شناخته می‌شود. شاگرد او، سر ویلیام هولدزورث، گفت که «در عصری از مورخان بزرگ، من میتلند را بزرگ‌ترین آنها می‌دانم»، در حالی که لرد اکتون به صراحت او را «توانمندترین مورخ انگلستان» نامید. میتلند درباره محوریت تاریخ برای تأملات سیاسی بسیار خوش‌بین و سرسخت بود؛ او در یک جمله معروف اظهار داشت که علوم سیاسی یا تاریخ است یا یاوه‌گویی و مهمل. آثار او الهام‌بخشِ اندیشه‌ورزی‌های مایکل اوکشات درباره روش‌شناسی تاریخی، و منبعی کلیدی برای نوشته‌های فردریش فون هایک در باب قانون و آزادی شد.
نفوذ فکری میتلند به عنوان یک مورخ دست‌کم تا حدودی از تفکر چندوجهی او نشأت می‌گرفت. او علاوه بر مشارکت‌هایش در تاریخ آکادمیک، به عنوان بنیانگذار «پلورالیسم سیاسی» (کثرت‌گرایی سیاسی) شناخته می‌شود؛ مکتبی از اندیشه سیاسی که از ارزش جامعه مدنی و گروه‌های واسط (مانند کلیسا) میان فرد و دولت حمایت می‌کند. این اصطلاح در سال ۱۹۱۵ توسط هارولد لاسکی ساخته شد. میتلند در پلورالیسم خود مستقیماً از مورخ قرون وسطای آلمانی، اتو فون گیرکه، الهام گرفته بود، اما این نظریه بنیادی، پیشگامان فرانسوی‌زبانی چون مونتسکیو و الکسی دو توکویل نیز دارد.
کتاب «طرحی تاریخی از آزادی و برابری» نوشته فردریک ویلیام میتلند ظهور اقتصاد سیاسی مدرن
میتلند از پژوهشگران اولیه و علاقه‌مندِ تاریخِ اندیشه‌ها بود و تحت تأثیر استاد خود، فیلسوف فایده‌گرا، هنری سیجویک، قرار گرفت. این موضوع در کتاب «طرحی تاریخی از آزادی و برابری» به چشم می‌خورد، که میتلند آن را به عنوان رساله‌ای برای اخذ درجه علمی در کالج ترینیتیِ کمبریج، در سال ۱۸۷۵ و در سن بیست و پنج سالگی نوشت. اگرچه این اثر با کارهای تاریخی دوران پختگی او متفاوت است، اما مقدمه‌ای جالب توجه بر آثار او و نمونه‌ای از قدرت تعمیم‌دهی او به دست می‌دهد. …
دانلود از کافه بازار
