این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرگزاری ایمنا، روی روپوش سفیدش، نشان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دیده میشود و پشت سرش قفسههایی پر از کتابهای پزشکی، آناتومی و علوم تشریح قرار گرفته است؛ تصویری که در نگاه نخست، بیش از هر چیز یادآور یک استاد دانشگاه و پزشک باسابقه است که سالها از عمر خود را در کلاس درس و محیط علمی گذرانده است، اما پشت این تصویر آرام، روایتی از چند دهه زندگی نهفته است؛ روایتی که از راهروهای بیمارستان و روزهای دانشجویی آغاز شده و از اتاقهای بازجویی و زندان، مناطق محروم، جبهههای جنگ و درمان مجروحان گذشته و امروز به کلاس درس و تربیت نسل تازهای از پزشکان رسیده است.ابراهیم اسفندیاری، استاد دانشکده پزشکی و عضو گروه علوم تشریح، وقتی از پزشکی سخن میگوید، در واقع از مسیری حرف میزند که برای او هیچگاه صرفاً یک انتخاب شغلی نبوده است؛ پزشکی در زندگی او با مفهوم انسان، مسئولیت، خدمت و حتی سختترین تجربههای شخصی گره خورده و شاید به همین دلیل است که روایتش از این حرفه، بیشتر از آنکه درباره عنوان و تخصص باشد، درباره انسانی است که در هر مقطعی از زندگی، تلاش کرده دانشی را که آموخته، در خدمت دیگری قرار دهد. …

































































