وی با اشاره به روند شناسایی و ثبت این محوطه افزود: محوطه باستانی ازبکی در سال ۱۳۴۸ شناسایی شد و پس از سه سال بررسی و مطالعات کارشناسی، در سال ۱۳۵۲ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. با این حال، شناخت دقیقتر ابعاد تاریخی و تمدنی این مجموعه با آغاز کاوشهای باستانشناسی در سالهای بعد وارد مرحله تازهای شد.
بلالی بیان کرد: در سال ۱۳۷۷ زندهیاد یوسف مجیدزاده بهعنوان کاوشگر محوطه ازبکی، با همراهی خسرو پوربخشنده و جمعی از کارشناسان وقت سازمان میراث فرهنگی، فعالیتهای باستانشناسی را در این منطقه آغاز کرد. این کاوشها طی حدود چهار تا پنج سال و در پنج فصل انجام شد و اطلاعات ارزشمندی از پیشینه سکونت و زندگی جوامع انسانی در این منطقه بهدست آمد.
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نظرآباد با بیان اینکه محوطه ازبکی از چندین تپه باستانی تشکیل شده است، گفت: در این مجموعه هفت تپه باستانی مورد شناسایی و کاوش قرار گرفته که از جمله آنها میتوان به تپه ازبکی، یانتپه، جیرانتپه، مارالتپه اشاره کرد.
وی کشف نخستین خشت دستساز بشر در یانتپه را از مهمترین دستاوردهای کاوشهای این محوطه برشمرد و افزود: یکی از یافتههای شاخص باستانشناسی در محوطه ازبکی، خشتی است که در جریان کاوشهای یانتپه کشف شد و بهعنوان نخستین خشت دستساز بشر شناخته میشود. این کشف از آن جهت اهمیت دارد که خشت یکی از مصالح بنیادین در تاریخ معماری و شکلگیری سکونتگاههای انسانی بوده و مطالعه آن میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره تواناییهای فنی و شیوه زیست انسان در دورههای گذشته ارائه کند. …

بازار





























































