بازار
محل مراسم هم برای او خاطره‌ساز بود. چون او بعد از 10 سال وزارت فرهنگ ( از سال 61 تا 71) مشاور رییس جمهوری وقت - هاشمی رفسنجانی- و رییس کتابخانه ملی ایران شد اگرچه هنوز این ساختمان کامل نشده بود و در دفتر خیابان آفریقا/ جردن/ نلسون ماندلای فعلی مستقر بود.
عباس آخوندی هم اگرچه به عنوان وزیر مسکن دولت روحانی شهرت دارد و از حیث نسبت خانوادگی باجناق ناطق نوری و داماد مرحوم رسولی محلاتی است ( همان روحانی‌یی که فاش کرد برخی از آنچه به عنوان دستخط امام خمینی می‌شناسیم در واقع به خط او و با مُهر و تأیید رهبر فقید انقلاب است)، اما در سال های اخیر در قامت نظریۀ پرداز توسعه و ایران گرا شناخته شده و در دانشکدۀ مطالعات جهان دانشگاه تهران تدریس می‌کند و حواریون سید جواد طباطبایی بعد از درگذشت او گرد او حلقه زده‌اند تا نظریۀ "ایرانشهر" را به جامعه معرفی کنند. نظریه‌ای که در نگاه منتقدان به دنبال الگوی صفوی است و عجالتا توسعه را بر دموکراسی ترجیح داده است.
اگر حسین مرعشی دبیر کل حزب کارگزاران سازندگی ایران یک بار گفت مسلمان و لیبرال هستیم و دیگر تکرار نکرد عباس آخوندی اما به صراحت از اسلام لیبرال و نظم لیبرال دفاع می کند و راه نجات ایران از وضعیت کنونی را قبول نظم لیبرال می داند.
قابل پیش بینی بود که خاتمی از هویت و خاستگاه خود ( چپ سنتی) دفاع و تصریح کند با بخش‌هایی از سخنان آخوندی موافق نیست یا اگر چنین تفسیری صورت پذیرد موافق نیست و ابایی نداشته باشد که این بار کیهان شریعتمداری به جای فحش و ناسزا به او تحسین کند! (هنوز نکرده شمارۀ فردا مد نطر است!)
خاتمی می خواهد بگوید ایران گرایی الزاما در پذیرش نظم لیبرال یا دست کم تمام آن و به صورت دربست نیست: …
