نابینایان قبول می‌شوند، اما چرا استخدام نمی‌شوند؟

به گزارش ایسنا، اگرچه توسعه فناوری‌های نوین و افزایش سطح تحصیلات نابینایان و کم‌بینایان، امکان حضور مؤثرتر این گروه در عرصه‌های اجتماعی و حرفه‌ای را فراهم کرده است، اما موانع ساختاری همچنان مسیر دستیابی آن‌ها به استقلال و مشارکت برابر را دشوار می‌کند؛ به طوریکه از یک‌سو، هزینه‌های فزاینده تجهیزات توانبخشی و محدودیت دسترسی به فناوری‌های دیجیتال و از سوی دیگر، مناسب‌سازی ناکافی فضاهای شهری و سامانه‌های خدماتی و آموزشی، در کنار موانع استخدامی و ضعف نظارت بر اجرای قوانین حمایتی، زنجیره‌ای از محرومیت‌ها را شکل داده است؛ وضعیتی که نشان می‌دهد برخورداری از حقوق برابر برای افراد دارای آسیب بینایی، تنها با تصویب قوانین و پیش‌بینی سهمیه‌های حمایتی محقق نمی‌شود و به رفع موانع عملی، تأمین امکانات ضروری و پاسخ‌گویی دستگاه‌های مسئول نیاز دارد.

سهیل معینی- مدیرعامل شبکه تشکل‌های نابینایان و کم‌بینایان با اشاره به جایگاه افراد دارای آسیب بینایی در میان گروه‌های مختلف افراد دارای معلولیت به ایسنا می‌گوید: فراوانی جمعیت افراد نابینا اگرچه پس از افراد دارای معلولیت‌های حرکتی و ذهنی است، اما در میان افراد دارای معلولیت، یکی از پرشمارترین گروه‌ها از نظر تعداد افراد تحصیل‌کرده و برخوردار از تحصیلات عالی هستند و این موضوع نشان می‌دهد که نابینایان و کم‌بینایان، با وجود محدودیت جدی حسی، توانسته‌اند بسیاری از موانع را پشت سر گذاشته و سطح دانش خود را ارتقا دهند، به طوریکه در حال حاضر، تعداد قابل توجهی از این افراد به‌عنوان استاد در دانشگاه‌های مختلف کشور تدریس می‌کنند و شماری از آن‌ها نیز در جایگاه مدیران، کارشناسان ارشد و کارشناسان فعالیت دارند.

مدیرعامل شبکه تشکل‌های نابینایان و کم‌بینایان یادآور می‌شود: بنابراین، این گروه با توجه به سطح تحصیلات خود، در میان گروه‌های دارای معلولیت از صدای مؤثری برخوردار است و از مطالبه‌گرترین گروه‌ها به شمار می‌رود، چراکه سطح مطالبات و پیگیری حقوق در میان افرادی که از تحصیلات بالاتری برخوردارند، افزایش پیدا می‌کند. …