بازار
کسمایی با نگاهی تخصصی به حوزه کودک و نوجوان، پیوندی عمیق میان آموخته‌های آکادمیک و تجربه‌های عملی در رسانه برقرار کرده است.
الهه کسمایی نخستین روز ورود به سازمان را با خاطره ورود به دانشکده سینمای دانشگاه هنر گره می‌زند: ۱۸سالگی با رتبه تک‌رقمی وارد دانشکده سینمای دانشگاه هنر شدم و ۲۲سالگی فارغ از تحصیل. حالا باید برای کودک و نوجوان برنامه می‌ساختم. تفاوت سنی کمی‌با مخاطب برنامه‌هایم داشتم، اما سرشار از توجه و تطبیق آموخته‌هایم بودم. دلم می‌خواست همان احساس خوب و نشاط‌بخش را که تلویزیون در زمان کودکی به من داده بود به مخاطب خودم منتقل کنم؛ همان مهر و جدیت و ادب را.
وی علت پیوستن و ماندگاری‌اش در این مجموعه را علاقه به تلویزیون و سینما و عشق به فرزندانش وطن می‌داند و درباره مهم‌ترین مسئولیتش می‌گوید: حکم سازمانی من از آغاز استخدام، تهیه‌کنندگی تلویزیونی بود و قاعدتاً مهم‌ترین نقش من در تولید همان نقش مدیریتی و تهیه‌کنندگی بود. البته به دلیل علاقه در بخش پژوهش و نگارش هم همکاری‌هایی داشتم.
خاطراتی که هنوز زنده‌اند
این پیشکسوت رسانه همه لحظات تولید، پخش و پخش زنده را برای خود زنده و روشن می‌داند؛ از لحظاتی که در استودیو یا در شهرهای دیگر در گرما و سرما برنامه ضبط می‌شد، بی‌تابی روشن ماندن دوربین‌ها و کات نخوردن، دغدغه نداشتن مشکل، تنظیم امور مالی، رضایت گروه تولید، ادا کردن درست کلمات در کلام مجری‌های نوجوان، ادب رسانه‌ای، انتقال حس خوب و آموختن اصول زندگی به کودک و نوجوان همه و همه دغدغه و خاطرات او به‌عنوان تهیه‌کننده است.
وی می‌افزاید: من از سینما و تلویزیون و هنر از کودکی بسیار آموخته بودم. سرشار از لحظات پاکی بودم که برنامه‌های دوران کودکی خودم برایم ساخته بود. دلم می‌خواست من هم این احساس را به کودکان و نوجوانان منتقل کنم.
افتخار به ۲ مجموعه …
