پروین و سعیده و ربابه و رخساره و زیور
شش نفر بودیم که دوشنبه اول هر ماه یک دوره زنانه داشتیم؛ هر بار منزل یک نفر از ظهر دور هم بودیم تا بعد از شام که به خانههایمان میرفتیم. پروین یک سالن آرایشگاه داشت که من سالها بود برای موهایم فقط نزد او میرفتم. سعیده هم در همان سالن ناخن دست و پای خانمها را مرتب میکرد. ربابه خیاط قابلی بود که همراه رخساره، خیاطخانه پررونقی داشتند و خیلی از خانمهای شیک تهران لباسهایشان را به آنها سفارش میدادند و اما زیور خانم هیچ کاری نداشت؛ شوهر پولداری داشت که لوازم خانگی وارد میکرد. او مشتری سالن آرایشگاه پروین بود. بعد با بقیه دوست شد و رفت و آمد پیدا کرد؛ مثل من که از طریق پروین با بقیه دوست شدم.
آن چادر مشکی...
آن روز خانمها منزل من مهمان بودند. چای و شیرینی عصرگاهی را که تعارف کردم پروین گفت «ایرن جون ماه دیگه نوبت دوره با منه ولى ما قراره یک 40روزی روزه بگیریم و نمازهای قضا بخونیم و بعد از 40روز هم نذر کردیم که بریم مشهد زیارت امام رضا. قرار بعدی ما میشه وقتی که از مشهد برگشتیم. سوقاتی هم که حتما زعفران میخوای...»
روزهای هفته میگذشت و من بعضی از روزها قرار فیلمبرداری داشتم. صحنههایی از پایان فیلم مانده بود که با بازی من تمام میشد. در آخرین سکانس فیلم، یک چادر مشکی برایم آوردند که سر کنم که گلهای ریزی که مشکی آن تیرهتر از متن پارچه بود، داشت و جنس بسیار خوب پارچه مرا به تحسین آن واداشت. در پایان روز و پایان فیلمبرداری، آن چادر را در یک جعبه کادویی از طرف گروه تهیه و به من هدیه دادند و من سرشار از این مهربانی فکر میکردم کجا میتوانم بار دیگر این چادر را سر کنم.
امام رضا ایرن را طلبید! …


دانلود از کافه بازار
































































































































































