بازار
تبریز، استادیوم یادگار امام؛ هفته هشتم لیگ برتر فوتبال ایران. جایی که سکوها مثل همیشه لبریز از هیجان، طوفان صدا و فریادهای کرکننده است و هر تماسی با توپ، وزنه‌ای به سنگینی سرنوشت یک مسابقه دارد. در چنین کارزاری است که عیار بازیکنان بزرگ مشخص میشود؛ جایی که خیلی‌ها زیر بار فشار سنگین سکوها و نام بزرگ حریف دچار لرزش پا می‌شوند، اما برخی دیگر متولد می‌شوند تا دقیقا همین لحظات تیره و تار را با درخشش خود روشن کنند.
استقلال سهراب بختیاری‌زاده در یکی از نفس‌گیرترین و سخت‌ترین تقابل‌های فصل به آذربایجان سفر کرده بود تا برابر تراکتوری صف‌آرایی کند که در خانه هیچ باج و امتیازی نمی‌دهد. در این تلاطم تاکتیکی و جنگ تن‌به‌تن، یک نام بار دیگر روی اسکوربورد ورزشگاه و در اذهان هواداران حک شد؛ سعید سحرخیزان. مهاجم ۲۳ساله‌ای که حالا دیگر به تنهایی تعریف جدیدی از واژه مهاجم هدف مدرن در فوتبال ایران ارائه داده است؛ بازیکنی که نشان داده هرچه بازی بزرگ‌تر، سنگین‌تر و حساس‌تر باشد، او با انگیزه‌ای دوچندان و خونسردی عجیبی در متن حوادث بزرگ ظاهر میشود.
از اصفهان و آسیا تا تبریز؛ کدهای یک مهاجم بازی‌بزرگ
گل‌دقیقه۲۸ سحرخیزان به تراکتور، یک گل اتفاقی یا محصول یک اشتباه فردی ساده نبود؛ این گل کلاس آموزشی سرعت، هوش حرکتی و ضربه نهایی بود. مهاجم جوان آبی‌پوشان پایتخت به بهترین و تمیزترین شکل ممکن از سرعت بالا و چابکی خیره‌کننده‌اش بهره برد. او با استارتی انفجاری از کمند مدافع باتجربه‌ای مثل محمد دانشگر عبور کرد، ارسال دقیق و زمینی حسین گودرزی را بدون معطلی و در کسری از ثانیه قطع کرد و توپ را از زیر دستان علیرضا بیرانوند ملی‌پوش گذراند؛ دروازه‌بانی که باز کردن دروازه‌اش در تبریز کار هر مهاجمی نیست. و پس از آن؟ شادی گل معروف و تماشایی‌اش در کنار پرچم کرنر؛ اجرای رقص لزگی که خنده‌ها و شور را به سکوهای هواداران استقلال تزریق کرد. اما این نخستین‌بار نبود که سحرخیزان در یک بازی بزرگ مچ حریفان قدرتمند را می‌خواباند. …
