بازار
وی افزود: عواملی همچون از دست دادن همسر و هم‌نسلان، بازنشستگی و افت نقش‌های اجتماعی، کاهش توان جسمی، کم‌شنوایی یا بیماری‌های حرکتی و کاهش کیفیت ارتباط با فرزندان، مهم‌ترین دلایلی هستند که این حس تلخ را در سالمند زنده می‌کنند.
نشانه‌های رفتاری و روانی انزوای سالمندان
شریفی یزدی با بیان این که از کجا می‌توان فهمید یک سالمند دچار احساس تنهایی یا انزوای اجتماعی شده است؟ اظهار کرد: سالمندان همیشه با گلایه و شکایت زبانی ظاهر نمی‌شوند، بلکه اغلب این وضعیت در رفتار و خلق‌وخوی آنها نمود پیدا می‌کند. تغییرات در خواب و اشتها نظیر بی‌خوابی مفرط، خوابیدن طولانی برای فرار از روز یا بی‌میلی به غذا از نشانه‌های بارز این وضعیت است.
این روانشناس ادامه داد: همچنین افت چشمگیر در رسیدگی فردی و اهمیت ندادن به ظاهر، بهداشت یا تمیزی خانه می‌تواند نشان‌دهنده انزوای سالمند باشد. از سوی دیگر، انصراف از علاقه‌مندی‌ها و بی‌تفاوتی نسبت به کارهایی که قبلا لذت‌بخش بوده‌اند مثل تماشای تلویزیون، رفتن به پارک یا تماس با بستگان نیز باید مورد توجه قرار گیرد. علاوه بر این، نشانه‌های گفتاری یا بدنی همچون تکرار جملاتی نظیر «دیگر به درد کسی نمی‌خورم» یا بروز دردهای جسمانی مبهم و پی‌درپی که ریشه پزشکی مشخصی ندارند، گویای آن است که سالمند درگیر تنهایی شده است.
تنهایی؛ سمی برای سلامت روان و جسم …
