از یک واژه تا یک پرونده؛ چرا شفیعیان را نباید محاکمه کرد؟ | انصاف نیوز

گاهی در فضای سیاسی و رسانه‌ای ایران، یک واژه می‌تواند چنان بزرگ شود که اصل موضوعی که درباره آن صحبت شده، به حاشیه برود. ماجرای اخیر توییت علی‌اصغر شفیعیان درباره «یک‌لاقبا» بودن ایران نیز نمونه‌ای از همین اتفاق است.

شفیعیان در حال مقایسه شرایط جنگی ایران با جنگ روسیه و اوکراین بود. استدلال او روشن بود: روسیه یک قدرت بزرگ نظامی و اقتصادی است و در جنگ نیز خود آغازگر بوده؛ اوکراین هم از حمایت گسترده نظامی و اقتصادی غرب برخوردار است. اما ایران در شرایطی متفاوت، در برابر مجموعه‌ای از قدرت‌ها قرار گرفته و هم‌زمان هزینه‌های سنگین اقتصادی این وضعیت را نیز تحمل می‌کند.

در چنین متنی، تعبیر یک‌لاقبا قرار بود تنهایی و مظلومیت ایران را در معادلات بین‌المللی نشان دهد، نه تحقیر یک ملت یا انکار توانایی‌های آن.

البته می‌توان درباره انتخاب این واژه بحث کرد. می‌توان گفت در فضای ملتهب سیاسی، بهتر بود از تعبیر دقیق‌تری استفاده می‌شد تا زمینه سوءبرداشت فراهم نشود. اما میان نقد یک انتخاب ادبی و نسبت دادن قصد توهین به ایران، فاصله زیادی وجود دارد.

مسئله اصلی، انصاف در قضاوت است.

شفیعیان را باید با مجموعه عملکرد رسانه‌ای و حرفه‌ای‌اش شناخت، نه با تقطیع یک عبارت و تبدیل آن به پرونده‌ای سیاسی. او سال‌ها در عرصه رسانه فعالیت کرده و در این سال‌ها، با وجود دشواری‌های کار مستقل رسانه‌ای، به فعالیت مطبوعاتی خود ادامه داده است.

نمی‌توان بدون ارائه سند و مدرک، درباره انگیزه‌ها، وابستگی‌ها یا منافع مالی او اتهام‌زنی کرد.

قرار نیست هرکس در بیان یک تحلیل، واژه‌ای انتخاب کرد که مورد پسند همه نبود، به متهمی تبدیل شود که باید درباره وطن‌دوستی‌اش پاسخ‌گو باشد.

دفاع از پزشکیان، … …