یکی از نکات اساسی این است که حرکات ناشی از تشنج تحت کنترل ارادی کودک نیستند و با نگه داشتن محکم دستوپا یا فشار وارد کردن به بدن متوقف نمیشوند، بنابراین به جای تلاش برای مهار کودک، باید محیط اطراف او را تا حد امکان ایمن کرد، اجسام سخت و خطرناک را کنار گذاشت و مانع برخورد سر و بدن او با وسایل اطراف شد. هدف از اقدامات اولیه، جلوگیری از آسیبهای ثانویه است، نه متوقف کردن اجباری حرکات.
در کنار محافظت از بدن، باورهای نادرست درباره دهان و زبان کودک نیز میتواند خطرآفرین باشد. برخی افراد تصور میکنند باز کردن فک یا قرار دادن قاشق و انگشت در دهان کودک به تنفس او کمک میکند، در حالی که چنین اقداماتی میتوانند باعث آسیب شوند. آگاهی از این نکته که نباید چیزی داخل دهان کودک گذاشت یا فک او را به زور باز کرد، بخشی مهم از آموزش کمکهای اولیه به خانوادههاست.
البته مدیریت تشنج تنها به انجام اقدامات ایمن در خانه یا محل حادثه محدود نمیشود. مدت تشنج، وضعیت تنفس، شرایط عمومی کودک و اینکه آیا این نخستین تشنج اوست یا خیر، در تصمیمگیری برای دریافت کمک پزشکی اهمیت دارند. والدین باید ضمن حفظ آرامش نسبی، علائم را زیر نظر بگیرند و در شرایط اضطراری از خدمات اورژانس کمک بخواهند، زیرا تشخیص علت تشنج و تصمیمگیری درباره درمان، به ارزیابی پزشکی نیاز دارد.
تشنج در کودکان چه علائمی دارد؟
عباس عابدی، کارشناس فوریتهای پزشکی و مسئول روابط عمومی اورژانس پیش بیمارستانی استان اصفهان در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با بیان اینکه تشنج در کودکان یکی از موقعیتهایی است که میتواند برای والدین بسیار نگرانکننده و اضطرابآور باشد، اظهار کرد: این وضعیت ممکن است با علائمی مانند چرخش چشمها، سفت شدن ناگهانی بدن، لرزش دستها و پاها و انقباض شدید عضلات همراه باشد. …


دانلود از کافه بازار







![[وحید خانهساز] حنجره، کالا نیست!](/news/u/2026-11-13/ettelaat-16gyk.jpg)




















































