سرپرست هیأت باستان‌شناسی در این باره گفت: در ترانشه یک به ابعاد ۵×۵ متر، یک محدوده سنگ‌فرش با کارکرد صنعتی شناسایی شد. یک گمانه پیشرو تا عمق حدود ۲۳۰ سانتی‌متر نیز نشان داد که محوطه دست‌کم دارای دو مرحله استقرار بوده است. شواهد مرحله نخست بیشتر بیانگر کارکردی استقراری و عمدتاً مسکونی است، درحالی که در مرحله دوم فعالیت‌های صنعتی افزایش یافته و ذوب سنگ‌آهن به یکی از فعالیت‌های اصلی محوطه تبدیل شده است.
وحدتی افزود: در این ترانشه حجم قابل توجهی سرباره آهن، قطعات خردشده سنگ‌آهن خام و تعدادی اشیای آهنی کوچک، از جمله میخ‌های نعل به دست آمد. بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد بخشی از سنگ‌آهن، از جمله نمونه‌هایی از هماتیت و لیمونیت، پیش از ورود به فرآیند ذوب در محل، خرد و آماده‌سازی می‌شد.
او اظهارکرد: ترانشه دو به ابعاد ۴×۵ متر، بقایای یک مجموعه معماری مسکونی را آشکار کرد. دیوارهای سنگی این مجموعه تا ارتفاع حدود ۱۶۰ سانتی‌متر سالم باقی مانده‌اند و از نمونه‌های قابل توجه معماری سنگی در منطقه گیلان به شمار می‌روند. در ارتباط با این معماری، مجموعه‌ای از سفال‌های ساده و لعابدار، عمدتاً متعلق به دوره‌های تیموری، صفوی و قاجار، و همچنین تعدادی اشیای فلزی از جنس آهن و یک قطعه زیور مسی، احتمالاً به شکل سنجاق سر یا قلم سرمه‌کش، کشف شد.
این باستان‌شناس افزود: شواهد معماری و یافته‌های این ترانشه نشان می‌دهد که نخستین مرحله استقرار در مالمون احتمالاً ماهیتی عمدتاً مسکونی داشته است. وجود مقدار محدودی سرباره آهن در ارتباط با این مرحله نیز نشان می‌دهد که ساکنان محوطه با منابع معدنی منطقه آشنا بوده‌اند.
به گفته او، در ترانشه سه به ابعاد ۳×۲ متر، بقایای یک کوره ذوب آهن شناسایی شد. این کوره متشکل از یک ساختار مستطیلی سنگی است که دیواره‌های داخلی آن در اثر شدت حرارت دچار ذوب‌شدگی و جوش‌خوردگی شده و خاک پیرامون آن نیز به‌شدت تحت تأثیر حرارت قرار گرفته است. حجم قابل توجهی سرباره آهن از انواع مختلف و قطعات فراوان سنگ‌های معدنی حاوی کانی‌های آهن در پیرامون کوره به دست آمد. … …
دانلود از کافه بازار
