در میان قلهها، مراتع و مزارع جکسون هول در ایالت وایومینگ، میتوان هر یک از حیوانات نمادین دنیای اقتصاد کلان اعم از خرس، گاو، شاهین و کبوتر را پیدا کرد.
در جریان نشست سالانه روسای بانکهای مرکزی که اواخر ماه اوت به میزبانی فدرال رزرو کانزاس سیتی برگزار شد، خبرنگار اکونومیست یک خرس سیاه را از نزدیک دید و اصول اولیه کمند انداختن به گاوهای اهلی را یاد گرفت.
ظاهرا ترفند اصلی در مهار یک گاو این است که بدانید چه زمانی باید طناب را رها کنید. با این حال در این رویداد اقتصادی، همه نگاهها به یک «شاهین» دوخته شده بود.
کوین وارش، رئیس نسبتا جدید فدرال رزرو، پس از یک شروع ناامیدکننده و پرالتهاب وارد کوهستان گرند تیتون شد. پیش از این، بازارهای مالی از کنفرانسهای مطبوعاتی مبهم و گاه متناقض او گیج شده بودند و این نگرانی در بازار وجود داشت که او شهامت لازم برای ایستادگی در برابر فشارهای دونالد ترامپ را نداشته باشد.
درست یک هفته قبل از این نشست، اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا در بازار اوراق قرضه مداخله کرده بود؛ اقدامی که بوی سیاستبازیهای پیش از انتخابات میاندورهای را میداد. با وجود این تلاشها، بازدهی اوراق همچنان در حال افزایش بود.
خوشبختانه برای کوین وارش، جنبه مثبت انتظارات پایین این است که به راحتی میتوان از آنها فراتر رفت. با این معیار، شاهین تازهنفس فدرال رزرو به پرواز درآمد. وارش پس از تاکید دوباره بر اینکه علاقهای به توضیح دادن سیاستهای خود برای بازارها ندارد، دقیقا همین کار را کرد. او به بررسی وضعیت تورم که نگرانکننده به نظر میرسید و همچنین نرخ بیکاری که چندان جای نگرانی نداشت پرداخت.
این دقیقا همان رویکردی بود که پیشتر از آن تبری جسته بود، آن هم از نوع کاملا انقباضی و شاهینمآبانه. او به جای استفاده از شاخصهای نامتعارف، بر معیار اصلی تورم فدرال رزرو تاکید کرد. ناظران داخلی به وضوح ردپای کارشناسان باسابقه را در این تغییر لحن میدیدند. …
