بازار
*آقای فروتن رابطه شما با حمید علیدوستی چگونه بود چطور این‌قدر مستحکم شد؟
می‌گویند مربیان همیشه یک بازیکن خیلی عزیز دارند، مثل باباها همیشه ته‌تغاری‌هاشون را بیشتر دوست دارند. شاگردان من در هما الان خودشان بابابزرگ شده‌اند، ولی همیشه به من می‌گفتند: «تو حمید را از ما بیشتر دوست داری». من هم می‌گفتم :«بله. چون برایمان گل می‌زند، ما هم می‌بریم، قاعدتا باید بیشتر از بقیه دوستش داشته باشم». از همان روز اولی که حمید را دیدم، متوجه شدم او یک فرد «دو شخصیتی» است؛ یک شخصیت فوتبال و یک شخصیت روشنفکر اهل هنر، فیلم، کتاب و موسیقی. من هم یک آدم سه شخصیتی بودم؛ فوتبالی، روشنفکری و سیاسی. حمید خوشبختانه سیاسی نبود، ولی بازهم مورد بی‌مهری قرار گرفت. ما در دو بُعد شخصیتی، اشتراکات زیادی داشتیم و همین باعث نزدیکی‌مان شد. از طرفی من همیشه آدم‌هایی که شخصیت دوم یا سوم دارند را دوست داشتم و دوست دارم. مثلا فوتبالیست مورد علاقه‌ام «دکتر سوکراتس» بود که یک عامل دموکراسی در کشور برزیل محسوب میشود. حمید برای من مثل سوکراتس بود.
در کنار این اشتراکات، شرایطی هم پیش آمد که ما یک ماه باهم زندگی کردیم. ترانه وقتی به دنیا آمد بارها در بغل من بود. وقتی پسرش در آلمان به دنیا آمد، من هم در بیمارستان حاضر بودم. من و حمید سه زندگی باهم داشتیم؛ زندگی فوتبالی، زندگی روشنفکری و زندگی خارج از ایران. ما خیلی وقت‌ها باهم فیلم می‌دیدم درباره فیلم، موسیقی و مباحث روشنفکری باهم هم‌کلام می‌شدیم. طبیعتا درباره فوتبال هم خیلی باهم صحبت می کردیم. …
