بازار
تصور کنید نوزاد تازه به دنیاآمده تان را در آغوش گرفته اید و ناگهان بویی نامطبوع از دهانش به مشامتان می رسد. این صحنه برای بسیاری از والدین اتفاق می افتد و اغلب آن ها را نگران می کند. بوی بد دهان نوزاد، که در اصطلاح پزشکی «هالیتوز» یا «فتور اور» نامیده می شود، یکی از شکایت های رایج در مطب پزشکان اطفال و دندانپزشکان کودکان است. برخلاف بزرگسالان که بوی بد دهان معمولاً به بهداشت ضعیف دهان یا مصرف غذاهای تند مربوط می شود، در نوزادان علل متفاوت و متنوعی وجود دارد که شناخت آن ها نقش کلیدی در برطرف کردن مشکل ایفا می کند.
این مقاله بر اساس داده های منتشرشده در منابع معتبر بین المللی مانند کلینیک مایو، کلینیک کلیولند، آکادمی اطفال آمریکا، سرویس سلامت ملی بریتانیا و مرکز سلامت کودکان استنفورد تدوین شده است. هدف آن این است که والدین بتوانند با آرامش، آگاهی و اطلاعات دقیق علت بوی بد دهان نوزاد را شناسایی کنند و در صورت لزوم اقدام مناسب انجام دهند. بوی بد دهان نوزاد دقیقاً به چه معناست؟
بوی بد دهان نوزاد به هرگونه بوی نامطبوع و غیرطبیعی گفته می شود که از حفره دهانی کودک ساطع می شود. این بو ممکن است ترش، گندیده، شبیه بوی مدفوع، میوه ای، شبیه بوی استون یا حتی شبیه بوی ادرار باشد. هر نوع بو می تواند سرنخ مهمی برای پزشک باشد؛ مثلاً بوی میوه ای یا استونی می تواند نشانه ای از یک مشکل متابولیک باشد، در حالی که بوی گندیده معمولاً به تجمع باکتری ها در دهان اشاره دارد.
نکته مهم این است که نه همه بوی دهان نوزاد غیرطبیعی است. بسیاری از نوزادان پس از شیر خوردن، به ویژه اگر شیر در دهانشان باقی بماند، بوی خاصی از شیر تخمیرشده می دهند که چند دقیقه بعد از پاک شدن دهان برطرف می شود. این نوع بو در دسته بوی بد دهان پاتولوژیک قرار نمی گیرد و نیازی به درمان ندارد.
فیزیولوژی دهان نوزاد: چرا نوزادان مستعد بوی بد دهان هستند؟ …
