یک دهه از زلزله سرپلذهاب گذشته، اما دالاهو هنوز بیمارستان ندارد؛ پروژهای که قرار بود بخشی از خلأ درمانی شهرستان را جبران کند، سالهاست در میانه راه متوقف مانده است. حالا مردم برای خدماتی مانند تصویربرداری، آزمایشهای تخصصی و ویزیت پزشکان متخصص ناچار به طی مسافتهای طولانی هستند؛ وضعیتی که علاوه بر هزینههای درمان، هزینه و خطر سفر را نیز به خانوادهها تحمیل میکند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از پیام ما، حدود ۱۰ سال از زلزله مهیب «سرپلذهاب» در استان کرمانشاه میگذرد؛ زلزلهای که بهدلیل خسارت بسیار زیاد، عملاً توسعه این منطقه را چند دهه به عقب انداخت. یکی از زیرساختهای مهم تخریبشده در این منطقه، بیمارستان «دالاهو» بود؛ بیمارستانی که از آن یک اسکلت فلزی بهجا ماند و هنوز هم بازسازی نشده است. حالا اهالی دالاهو برای دریافت خدمات درمانی ناچار به سفر به سایر مناطق این استان هستند؛ چراکه بازسازی بیمارستان پشت سد تأمیننشدن اعتبارات گیر کرده است. علاوه بر آن، نبود حداقل امکانات درمانی و تخصصی، مانند مرکز سونوگرافی یا آزمایشگاه مجهز برای تشخیص، مشکلات بخش سلامت این شهرستان را دوچندان کرده است. اهالی میگویند اگر بودجه استانی نیست، شاید وقت آن رسیده است که حل این وضعیت به اعتبارات ملی سپرده شود.
دالاهو با جمعیتی بیش از ۳۵ هزار نفر، در میان شهرستانهای استان کرمانشاه وضعیت منحصربهفرد و البته نگرانکنندهای را تجربه میکند. این شهرستان، بهعنوان تنها نقطه فاقد بیمارستان در جغرافیای درمانی استان، با چالشهای بیشماری در حوزه سلامت دستوپنجه نرم میکند. زلزله سال ۱۳۹۶، بهعنوان یک نقطه عطف تلخ در تاریخ منطقه، نهتنها زیرساختهای مسکونی را از بین برد، بلکه تنها مرکز بستر درمانی دالاهو را نیز از چرخه خدمترسانی خارج کرد. با گذشت حدود یک دهه، وضعیت این مرکز همچنان بلاتکلیف مانده است و مردم مجبورند برای دریافت ابتداییترین خدمات درمانی، راهی شهرستانهای همجوار شوند.
موقعیت جغرافیایی دالاهو که در ۱۰۰ کیلومتری غرب کرمانشاه قرار دارد، بهخودیخود اهمیت استراتژیک این شهرستان را نشان میدهد. این منطقه بهدلیل قرارگرفتن در مسیر ارتباطی مرزهای رسمی «پرویزخان» و «خسروی»، حجم بالایی از ترددهای جادهای را میزبانی میکند. بااینحال، تضاد بزرگی میان اهمیت استراتژیک منطقه و زیرساختهای ضعیف آن وجود دارد. درحالیکه تردد در این محورها بهدلیل اتصال به مرزهای تجاری و زیارتی بالاست، فقدان یک مرکز درمانی مجهز، خطرات جانی را برای مسافران و مردم بومی دوچندان میکند. …
