بازگشت به رسالت اولیه

بانک با ایفای نقش واسطه‌گری مالی و تخصیص بهینه منابع، موجب حرکت ماشین فعالیت‌های تجاری در جامعه می‌شود و با به ارمغان آوردن ثروت پایدار که ناشی از این فعالیت‌ها خواهد بود، موجب رونق اقتصاد کلان و خرد جامعه می‌شود. اما آیا منظور این است که رسالت بانک ارائه این خدمت به‌طور غیرانتفاعی مطلق است؟ پاسخ خیر است. بانک می‌تواند با دریافت کارمزد خود نسبت به ایفای نقش وسیع واسطه‌گری مالی یا سهم از سود سرمایه‌گذاری‌هایی که واسطه آن است یا از منابع مجاز دیگر کسب درآمد کند و از آن منتفع شود؛ اما نکته‌ای که حتما باید به آن عنایت ویژه شود، این است که بانک‌ها نباید در انجام فعالیت انتفاعی‌شان از راهی که باید، منحرف شوند و از انتفاع معقول ناشی از واسطه‌گری مالی به انتفاع از بنگاه‌داری به‌عنوان فعالیت پیش‌فرض یا سوگیرانه تغییر مسیر دهند یا منابع مازاد مشتریان را طی استفاده از یک رانت بسیار آسیب‌زا، به نیازهای بنگاه شخصی خود تخصیص دهند؛ چراکه این عین قربانی کردن ناعادلانه منافع جامعه به‌منظور نفع فردی است و موجب زیان کلان اقتصادی می‌شود. البته باید عنایت داشت که اصل بر شایسته‌سالاری در تامین مالی است.

این به آن معناست که منابع مالی به آن بنگاهی تزریق شود که از هر حیث برای سرمایه‌گذاری بهینه است؛ خواه بنگاه تحت مالکیت بانک باشد، خواه غیر از این؛ اما علت تزریق منابع نباید چیزی جز مزیت بنگاه فوق نسبت به دیگر بنگاه‌ها برای سرمایه‌گذاری باشد.

وضعیت بانکداری در ایران امروز …