بازار
به گزارش فرارو به نقل از نشریه ریسپانسیبل استیت کرفت، در دوران جنگ سرد، برلین غربی، منطقه‌ای جداافتاده در قلب آلمان شرقی کمونیستی، یکی از خطرناک‌ترین نقاط بالقوه برای آغاز درگیری میان اتحاد جماهیر شوروی و غرب به شمار می‌رفت. محاصره زمینی این شهر از سوی ژوزف استالین در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹، جهان را تا آستانه جنگی تازه پیش برد؛ بحرانی که تنها با تأمین نیازهای ساکنان برلین غربی از طریق پل هوایی آمریکا و بریتانیا مهار شد.
امروز، در شرایطی متفاوت اما با برخی شباهت‌های راهبردی، منطقه کالینینگراد روسیه در ساحل دریای بالتیک به یکی از حساس‌ترین نقاط تقابل مسکو و ناتو تبدیل شده است. این منطقه که در گذشته بخشی از پروس شرقی آلمان بود، پس از گسترش ناتو به شرق اروپا، از طریق زمینی میان کشورهای عضو این پیمان و متحدان غربی محصور شده است.
هشدار اصلی این است که هرگونه تلاش برای محاصره کالینینگراد می‌تواند از یک فشار نظامی و اقتصادی به بحرانی مستقیم میان روسیه و ناتو تبدیل شود؛ بحرانی که خطر استفاده از سلاح هسته‌ای را نیز به همراه خواهد داشت. شکاف سووالکی؛ خط مقدم تقابل روسیه و ناتو
گسترش ناتو پس از سال ۱۹۸۹ و پیوستن کشورهایی مانند لهستان و کشورهای حوزه بالتیک، موقعیت راهبردی کالینینگراد را تغییر داده است. سوئد و فنلاند نیز به ناتو پیوسته‌اند و در نتیجه، موازنه نظامی در دریای بالتیک بیش از گذشته به سود این ائتلاف تغییر کرده است.
اکنون بخش بزرگی از سواحل دریای بالتیک در اختیار کشورهای عضو ناتو قرار دارد و روسیه عمدتاً به منطقه کالینینگراد و اطراف سن‌پترزبورگ متکی است.در این میان، «شکاف سووالکی» در شمال‌شرق لهستان، نواری از خاک میان کالینینگراد و بلاروس اهمیت ویژه‌ای یافته است. …
