بازار
در آزمایش مورد بحث، تغییر وضعیت کوانتومی نقص‌های اتمی الماس باعث شد میزان حرکت الماس تا حدود ۱۰۰ نانومتر افزایش پیدا کند. این نتیجه به‌خودی‌خود به معنای مشاهده‌ی رفتار کوانتومی در مقیاس جسمی بزرگ نیست، اما می‌تواند به طراحی آزمایش‌های خلاقانه برای بررسی مرز میان فیزیک کوانتومی و کلاسیک کمک کند.
فیزیک کلاسیک رفتار اجسام بزرگ و گرانش را خیلی خوب و دقیق توضیح می‌دهد؛ فیزیک کوانتوم نیز برای توصیف جهان اتم‌ها و ذرات زیراتمی به کار می‌رود. دشواری از جایی شروع میشود که بخواهیم این دو چارچوب را با هم سازگار کنیم. بیش از یک قرن از شکل‌گیری مکانیک کوانتومی گذشته است، اما هنوز نمی‌دانیم گرانش هم از قوانین کوانتومی پیروی می‌کند یا نه.
یکی از مشکلات موجود، این است که گرانش در مقیاس ذرات بسیار ضعیف عمل می‌کند. در مقابل، بررسی اثرات کوانتومی در اجسام بزرگ‌تر نیز اصلاً آسان نیست؛ زیرا گرما، ارتعاش و دیگر عوامل محیطی می‌توانند حالت‌های کوانتومی شکننده را از بین ببرند.
به‌گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، آنشومان نایاک، دانشجوی دکتری واحد ماشین‌های کوانتومی مؤسسه فناوری اوکیناوا و نویسنده‌ی اول پژوهش، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «برای آزمودن ماهیت کوانتومی گرانش، در نهایت باید اجسامی با جرم کافی را در برهم‌نهی کوانتومی قرار دهیم. همچنین، این اجسام باید در خلأ معلق نگه داشته شوند تا تأثیر نویزهای محیطی به حداقل برسد.»
برهم‌نهی کوانتومی حالتی است که در آن یک سامانه کوانتومی پیش از اندازه‌گیری می‌تواند در ترکیبی از چند حالت ممکن قرار داشته باشد. ایجاد و حفظ چنین حالتی در اجسام بزرگ‌مقیاس، به‌ویژه در شرایطی که گرانش اهمیت پیدا می‌کند، همچنان دشوار است. …
