سیلیکون‌ولی را می‌توان یکی از معدود نقاط جهان دانست که در آن، رقابت برای جذب نیروی انسانی متخصص از مرزهای جغرافیایی فراتر می‌رود. در سال‌های اخیر رقابت نخبگانی از کشورهایی مثل هند و ایران در این بازار هیجان‌انگیز بالا گرفت. اما سیاست مهاجرتی دولت آمریکا ممکن است قواعد این رقابت را تغییر دهد. در یک سوی ماجرا، شرکت‌های فناوری برای توسعه هوش مصنوعی، زیرساخت پردازش داده و محصولات دیجیتال به مهندسان و پژوهشگرانی نیاز دارند که شمارشان محدود است. در سوی دیگر، دولت دونالد ترامپ با محدودتر کردن مسیر ورود نیروی کار خارجی، می‌کوشد اولویت استخدام را به شهروندان آمریکایی بدهد؛ یعنی بازگشت به شعار اول آمریکا. هر چند که شرکت‌ها و استارت‌آپ‌های مستقر در سیلیکون‌ولی این سیاست ترامپ را نمی‌پسندند و در مورد جذب نخبگان در سایر کشورها هشدار داده‌اند. البته نتیجه این تقابل فقط به مدیران شرکت‌ها یا متقاضیان وی …
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
این تغییر برای متخصصان هندی اهمیت ویژه‌ای دارد. هند طی چند دهه به یکی از مهم‌ترین منابع نیروی کار فناوری برای شرکت‌های آمریکایی تبدیل شده است. از مهندسانی که با ویزای کاری به آمریکا رفته‌اند تا مدیرانی که در بالاترین سطوح شرکت‌های بزرگ فناوری فعالیت می‌کنند. اما محدودیت‌های تازه می‌تواند مسیر مهاجرت کاری را پرهزینه‌تر و نامطمئن‌تر کند. در سپتامبر ۲۰۲۵، دولت آمریکا پرداختی ۱۰۰هزار دلاری را برای برخی درخواست‌های جدید ویزای کار تخصصی H-۱B اعلام کرد و در سپتامبر ۲۰۲۶ این محدودیت را برای یک سال دیگر تمدید کرد. همزمان، تعلیق دسترسی شماری از شرکت‌ها به فرآیند صدور گواهی نیروی کار برای دریافت اقامت دائم، فشار تازه‌ای بر مسیر ماندگاری کارکنان خارجی وارد کرده است. این سیاست‌ها به معنای لغو عمومی ویزای همه متخصصان خارجی نیست، اما هزینه و ریسک استخدام و حفظ نیروی متخصص را افزایش می‌دهد.
برای ایرانیان فعال در صنعت فناوری آمریکا، این وضعیت با لایه دیگری از دشواری همراه است. محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها و مناسبات سیاسی، دسترسی به فرصت‌های شغلی و جابه‌جایی بین‌المللی را پیچیده‌تر می‌کند. هرچند نمی‌توان همه این موانع را به‌طور مستقیم به سیاست جدید ویزای کار نسبت داد.
با این حال، حضور متخصصان ایرانی در شرکت‌های فناوری آمریکا فقط به نام‌های شناخته‌شده محدود نمی‌شود. در کنار مدیرانی مانند دارا خسروشاهی که در سطح عمومی شناخته شده‌اند، گروهی از ایرانیان در حوزه‌هایی فعالیت می‌کنند که کمتر به چشم می‌آیند. از طراحی تراشه و پردازش داده تا یادگیری ماشین، فناوری دوربین و توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی. اثرگذاری این افراد لزوما در شهرت عمومی یا حضور رسانه‌ای آنها خلاصه نمی‌شود؛ گاهی سهمشان در توسعه یک محصول، پیشبرد یک پروژه پژوهشی یا ساخت شرکتی است که بعدتر به بازیگری مهم در بازار فناوری تبدیل می‌شود. …
بازار
